Help! Mijn paard heeft een wond

0
162
wond aan het been wordt ingepakt
Foto: Sabine Timman

Elke paardeneigenaar krijgt er vroeg of laat mee te maken: een verwonding aan het paard. Dit is nooit leuk om aan te treffen. De ene wond is de andere ook niet. Soms valt het mee en soms is de situatie toch iets ernstiger.

Met sommige verwondingen hoef je bijna niets te doen. Ontsmetten een beetje zalf en klaar. Bij andere verwondingen daarentegen, moet wel degelijk gelijk actie worden ondernomen. Diepe wonden moeten wellicht gehecht worden. Maar helaas kan een kleine verwonding soms ook al ernstige schade toe brengen. Wanneer een gewricht geraakt is bijvoorbeeld. Als het been vol loopt met vocht kan er meer aan de hand zijn. In dat geval kun je het beste meteen de dierenarts inschakelen.

Wondgenezing

De plaats van de verwonding op het lichaam heeft invloed op het geneesproces. Een wond aan het onderbeen geneest langzaam of slecht. Dit komt omdat in de onderbenen voornamelijk de pezen van spieren aanwezig zijn. Wonden boven de knie en sprong genezen over het algemeen beter en sneller dan wonden ter hoogte van de gewrichten en lager

Verschillende fasen

De eerste fase van de wondgenezing is de ontstekingsfase. Deze fase kan twee tot vijf dagen duren en treed meteen op na het ontstaan van de wond. De wond wordt dan rood en warm. Ontstekingsbloedcellen (met name de leucocyten) worden naar de plaats van de verwonding getrokken en concentreren zich. Ze zorgen voor een lokale afweer en stimuleren verschillende processen van de wondgenezing.

Tweede fase

De tweede fase van de wondgenezing is de proliferatiefase. Meestal duurt deze fase van genezing twee dagen tot drie weken. In deze fase vindt de groei van granulatieweefsel plaats. Het granulatieweefsel is een erg sterk doorbloed, helder roze en snelgroeiend weefsel, dat het volledige wondoppervlak snel opvult. Daarna krimpt de wond. Als laatste wordt er vanuit de huidranden een nieuw huidzoompje (epitheel) gevormd dat naar binnen groeit.

Derde fase

De derde fase is de remodelleringsfase. Duurt mogelijk drie weken tot twee jaar. In deze fase wordt nieuw bindweefsel gevormd. Dit bindweefsel verhoogt de trekkracht van de oude wond. Het overgebleven litteken kan maximaal tachtig procent van de oorspronkelijke trekkracht van de huid terugkrijgen en zal dus altijd zwakker zijn dan de normale huid.

Acute wond

Wat doe je als je te maken krijgt met een een acute wond? De behandeling van een verwonding begint altijd met schoonmaken. Als de wond mooi schoon is kun je de ernst beter inschatten. Maak geen gebruik agressieve schoonmaakmiddelen en pak schoon leiding water. Een dierenarts zal in zo’n geval meestal een steriele fysiologische zoutoplossing gebruiken. Blijft de wond erg bloeden dan is het belangrijk een drukverband aan te leggen en zo de bloeding te stelpen.

Hechten en aangroeien

Vaak heb je te maken met slechts een schaafwond. Is de huid wel helemaal door, dan is het belangrijk dat de huid aan elkaar wordt gehecht. Soms is bij de verwonding een stuk van het vel verloren gegaan en is het daardoor niet mogelijk om alles bij elkaar te hechten. In zo’n geval moet het missende gedeelte huid weer opnieuw aangroeien. Hierbij ontstaat bij de meeste gevallen een groot litteken. Doordat die plek nauwelijks elastisch is, kan een groot litteken een probleem zijn voor de beweging van het paard.

Hydrogel in de wond

In het ergste geval heb je te maken met een acute lelijke wond aan het been die door een dierenarts moet worden behandeld. De eerste hulp die je moet uitvoeren bestaat uit het aanbrengen van een hydrogel in de wond. Deze gel geeft bescherming en houdt de wond mooi vochtig. De wond wordt afgedekt met een steriel gaasverband. Hieromheen gaat een dikke laag watten. Afhankelijk van de situatie kan het paard nu op de dierenarts wachten of naar de kliniek vervoerd worden.

Bron: De Hoefslag

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER