Margriet Romeijn: “Door Tattoo leer ik zoveel nieuwe dingen”

0
275
Margriet Romeijn en Tattoo

Ruim tien jaar geleden besloot Margriet Romeijn paardrijles te gaan geven aan de dorpskinderen uit de buurt. Dat doet ze nog steeds met veel plezier. Eerst kon ze gebruik maken van een pony, die van iemand anders was. Toen deze pony te oud was, ging Margriet op zoek naar een lespony. “Mijn dochter is via Marktplaats Tattoo tegen gekomen. In eerste instantie had ik helemaal niet zo veel met hem, maar dat is inmiddels wel anders. Ik ben gek op hem en zou hem nooit willen veranderen.”

Eigen stallen

“Toen mijn schoonouders overleden, kwam de boerderij waarin zij woonden leeg te staan. Mijn schoonzus en mijn man. namen de boerderij over. Zo zijn we hier terecht gekomen. Mijn schoonzus heeft niets met paarden, dus in goed overleg hebben we besloten dat de drie stallen voor ons zijn. Die staan inmiddels al een tijd vol. Ik vind het heerlijk om onze eigen paarden aan huis te hebben staan en er mee te kunnen werken wanneer we willen,” vertelt Margriet Romeijn enthousiast.

Derde aanwinst

“Lang geleden kocht ik mijn verzorgpaard over. Hij is nog steeds bij mij. Inmiddels heeft mijn dochter ook al geruime tijd een eigen paard die ze uitbrengt op springwedstrijden, inmiddels zelfs al in het M1. En daarnaast hebben we Tattoo erbij gekocht. Zoals gezegd had mijn dochter hem op Marktplaats gespot. “Hij zag er in de advertentie wel goed uit en we zijn toen gaan kijken. Eenmaal daar vond ik hem helemaal niet zo mooi,” vertelt Margriet lachend. “Tattoo was toen een jaar of vijf en werd daar ook gebruikt als lespony voor kinderen. In de bak was hij super lief met kinderen. Het is echt een allemansvriend. Zodoende hebben we hem toen toch gekocht.”

Margriet Romeijn Tattoo steigeren

Onstuimig en enthousiast

“Eenmaal bij ons hebben we best wel een klus gehad aan Tattoo. Met kinderen in de bak was het een droompony, maar als we andere dingen van hem vroegen kon hij zo onstuimig zijn. Als ik de bak in kwam terwijl hij daar vrij liep, kreeg hij zoveel energie en het woord zelfbeheersing verdween uit zijn woordenboek. Hij bedoelde het helemaal niet vervelend, maar er viel niet mee te werken. Ik ben toen rond gaan kijken wat voor mogelijkheden er nog meer waren om met hem te gaan doen. Al snel kwam ik terecht bij het grondwerk en het Natural Horsemanship. Hij gaf zelf al vaak aan dat hij aan de slag wilde. Gooide bijvoorbeeld wel eens een been naar voren en daar ging ik dan een commando aan koppelen,” legt Margriet uit.

Margriet Romeijn en Tattoo zwartwitMargriet Romeijn op Tattoo steigeren

Samen leren

“Ik had nog helemaal geen ervaring met zowel grondwerk als Natural Horsemanship. Tattoo eigenlijk ook niet. Samen zijn we wat dingen gaan uitproberen. Ik kijk veel dingen af van filmpjes van bekende Nederlandse en buitenlandse ruiters. Die proberen we dan samen uit. Tattoo vindt het allemaal prachtig. Hij kan zich steeds beter focussen en hij leert heel snel. Inmiddels hebben we zelfs een paar filmpjes gemaakt voor op YouTube (a little horsemanship deel 1-4). Ik ben er erg trots op dat we samen zo veel leren en er zo van genieten. Dat deel ik graag met anderen. Soms moet ik hem wel echt eerst even een rondje door de bak laten zodat hij wat energie kwijt kan. Het blijft een bommetje en hij is super impulsief. Vroeger kon bij bijvoorbeeld heel rustig de trailer oplopen en er dan achteruit weer af stuiven om er vervolgens vandoor te gaan. Dat kwam niet door angst of paniek, maar gewoon omdat hij dan in de trailer stond en bedacht dat hij weer wat anders wilde doen. Dat gaat nu echt wel een stuk beter, maar we houden hem altijd in de gaten. Hij kan soms echt dingen doen zonder erbij na te denken. Eerst vond ik het erg moeilijk om mee te werken. Tegenwoordig vind ik dat juist prachtig,” vertelt Margriet Romeijn. “Ik kan er echt van genieten dat hij zo vrij is. Terwijl hij met kleine kinderen juist super voorzichtig is, komt daarbuiten echt zijn karakter naar voren. Hij zal altijd met volle energie voor je aan de slag gaan. Soms vind ik het zelfs jammer dat ik ook nog lessen met hem geef en het niet gewoon helemaal mijn eigen paardje is. Al geven we tegenwoordig maar ongeveer twee keer in de week les. En de kinderen zijn minstens net zo gek op hem als ik. Ik zou ook niet willen stoppen met lesgeven, dus met drie volle stallen zal Tattoo echt nog even de kindjes blij moeten maken.”

 

Tekst: Sophie van der Molen voor CAP Magazine. Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

LAAT EEN REACTIE ACHTER