Placentitis: Ontsteking aan de placenta

0
1278
Placentitis
Foto: Ruben Karnas

Een veulentje dat vrolijk door de wei huppelt en zien opgroeien is erg leuk. Maar fokken brengt ook risico’s met zich mee. Het drachtig krijgen de dracht zelf met de bevalling en de periode erna zijn spannende tijden

Een merrie kan tijdens de dracht problemen krijgen, die invloed kunnen hebben op de geboorte en de gezondheid van het veulen. Een van de voorkomende problemen is placentitis.

Placentitis door baarmoederontsteking

Baarmoederontsteking is een probleem bij merries dat niet snel herkend wordt, deze ontsteking in de baarmoeder tijdens de dracht zorgt ervoor dat de placenta ook ontstoken raakt en leidt tot placentitis. Micro-organismen zoals virussen, schimmels, gisten en bacteriën kunnen deze aandoeding veroorzaken. In sommige gevallen is de baarmoeder gedeeltelijk ontstoken, maar ook de gehele baarmoeder kan ontstoken raken.

De placenta zorgt ervoor dat het veulen gevoed wordt. Zodra die ontstoken is kan dit schade toebrengen aan het veulen, de placenta brengt de ontstekingen over.

Bloedbaan en schede

Deze micro-organismen kunnen op twee manieren de baarmoeder binnendringen. De virussen EHV1 (Rhinopneumonie ), EIA (Equine Infectious Anemia) en EVA (Equine Arteritis Virus) en gisten bereiken de baarmoeder altijd via de bloedbaan. Een infectie kan ook via de schede het lichaam binnendringen. In veel gevallen kunnen de bacteriën en schimmels de baarmoeder binnen komen doordat de merrie lucht zuigt via de schede of een slecht sluitende baarmoedermond heeft. Ook bacteriën kunnen de baarmoeder bereiken via de bloedbaan, maar zullen veel vaker binnenkomen of binnengebracht worden via de schede.

Symptomen

Bij het EHV1 virus (Rhinopneumonie) verwerpt de merrie het veulen al voor dat het virus ontdekt wordt. De merrie geeft weinig symptomen op voorhand. De symptomen die kunnen optreden bij een ontsteking aan de baarmoeder zijn een verdikte uier en wat witte uitvloeiing uit de vulva.

De merrie kan bij de andere varianten haar veulen verwerpen, te vroeg haar veulen baren of zelfs na een normale draagtijd een dood veulen baren. Het kan ook zijn dat de merrie een slap veulen baart of dat het veulens zelfs op het eerste oog gezond lijkt, maar na enkele dagen ineens doodziek wordt. De symptomen bij deze varianten zijn ook een verdikte uier en wat afscheiding dat in de staart of aan de achterbenen en vulva indroogt.

Behandeling

Zodra het duidelijk is dat de merrie een ontsteking door een bacterie in de baarmoeder heeft, moet er zo snel mogelijk actie ondernomen worden om de ernst van de situatie te beperken en het veulen proberen te redden. De merrie wordt voorzien van antibiotica, drachtigheidshormoon en ontstekingsremmers. Er is geen behandeling bij een ontsteking door virussen, schimmels of gisten.

Als je er op tijd bent is de er een kans dat het veulen levend geboren wordt en gezond opgroeit groot. Als pas na de geboorte de diagnose wordt gesteld en er is een ‘gezond’ veulen geboren, dan is een intensieve behandeling nodig om de overlevingskans van het veulen te vergroten.

Cijfers van overlevingskansen voor veulens uit merries die een placentitis hadden die hoofdzakelijk door gisten en schimmels veroorzaakt werden, zijn vooralsnog niet bekend.

Goede weerstand

Je wil natuurlijk voorkomen dat dit bij jouw merrie gebeurt. Het belangrijkste is een goede weerstand bij de merrie. Door goede huisvesting, sociale contacten en de juiste voeding vergroot je de weerstand. Magere merries zullen sneller luchtzuigen via de schede, dus zorg ervoor dat je merrie tijdens de dracht in een goede conditie blijft.

Door na iedere geboorte de verse en complete placenta te laten controleren, kunnen risicofactoren voor het veulen en eventuele volgende drachtigheden van de merrie bekend worden. Met deze kennis kunnen maatregelen (op tijd) genomen worden.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Bron: Paardenarts.nl

Lees ook: Van dracht tot bevalling, van geboorte tot in de wei

LAAT EEN REACTIE ACHTER