Home Auteurs Posts van webredactie

webredactie

140 POSTS 0 REACTIES

Een verzekering afsluiten of zelf sparen?

0
Een verzekering afsluiten of zelf sparen? paardenhoofd
Foto: Remco Veurink

Een paard bezitten is best duur, of je hem nou voor de sport of recreatie hebt, er kan van alles met je paard gebeuren wat kan resulteren in een duur kostenplaatje. Ondanks dat je paard is goedgekeurd geeft dat nog geen garantie met wat er in de toekomst kan gebeuren. Is er een mogelijkheid om je paard in verzekering te zetten, of kun je toch beter zelf sparen?

Een verzekeringsmaatschappij neemt niet altijd zomaar een paard in de verzekering. Soms wil de verzekeraar dat je paard eerst gekeurd wordt voordat ze hem aannemen. Uit deze keuring mag geen gebrek naar voren komen.

Premie

Bij sommige verzekeringen maakt het niet uit of je paard nou 2000 euro of 20.000 euro heeft gekost. Sommige verzekeraars geven je de keuze om zelf te bepalen voor welk bedrag je wil verzekeren. Het ligt eraan welk pakket je kiest en voor welk bedrag je wil verzekeren, op basis daarvan wordt de premie brekend. Bij de ene verzekeraar kun je wat gegevens invullen van je paard en daarna zelf je hele pakket samenstellen. Bij de ander zijn er al vaste pakketten waar je uit kunt kiezen. Let er wel op of jouw paard bij dat pakket past.

Losse verzekeringen

Naast de basis en aanvullende verzekering kun je bij sommige verzekeraars ook nog een aparte verzekeringen kiezen. Bijvoorbeeld: een verzekering voor de vrucht/embryo, transport, uitvaart maar ook bijvoorbeeld een dekhengst verzekering.

Wat verzekerd

Bij een basispakket kun je denken aan vergoedingen voor de volgende dingen: uitkering door ongeval, acute ziekte en castratie. Bij een aanvullend pakket zou je kunnen denken aan een uitkering bij ongeschiktheid door een ongeval, ziekte, kreupelheid en onvruchtbaarheid merrie. Het ligt er natuurlijk helemaal aan welke verzekering je kiest en wat je precies verzekerd wil hebben.

Soort paarden

Voor draf- en renpaarden, trekpaarden en oudere paarden is de premie vaak duurder. Renpaarden voeren een zeer zware sport uit waarbij de kans op problemen erg groot is. Trekpaarden zijn heel fors en groot en daardoor duurder in de verzekering. Oude paarden hebben vaak ouderdomskwaaltjes die weer voor extra risico’s in de gezondheid zorgen.

De kleine lettertjes

Zorg altijd dat je de kleine lettertjes leest van de verzekering. Het is natuurlijk zonde als je maandelijks veel premie betaalt en de verzekering uiteindelijk een heel groot deel niet verzekert. Er zitten namelijk vaak uitzonderingen bij.

Zelf sparen

Naast verzekeren is er natuurlijk ook de optie om zelf te sparen voor eventuele onvoorziene uitgaven. Op basis van de verzekeringen die er bestaan kun je kijken wat de premie wordt voor bepaalde ongevallen en ziektes. Het bedrag dat eruit komt als maandelijkse premie kun je zelf per maand op zij zetten. Of je bedenkt zelf een bedrag dat je maandelijks opzij zet, op basis van een doelbedrag dat je wil halen. Stel je wil 5000 euro sparen, bereken dan hoeveel je per maand opzij moet zetten in een tijd dat je het doelbedrag wil halen.

Voor- en nadelen

Als je paard niks gebeurt dan spaar je wel lekker door. Bij een verzekeraar ben je de maandelijkse premie in dat geval kwijt. Maar mocht je paard al vrij snel wat overkomen dan kan de verzekering al wel uitkeren terwijl je misschien dat doelbedrag nog niet behaald hebt.

Het is helemaal aan jezelf om die afweging te maken.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Luizen en mijten: Jeuk, jeuk en nog eens jeuk!

0
Luizen en mijten: Jeuk, jeuk en nog eens jeuk!

Het is nu de tijd voor luizen en mijten. Vooral bij koude temperaturen kunnen paarden last krijgen van deze beestjes. Door de dikke wintervacht vinden de jeukbeestjes het fijn om in een warme vacht te kruipen.

Maar ook nu we richting de lente gaan kunnen we luizen of mijten ontdekken bij onze viervoeters. Doordat vanwege de rui de weerstand van je paard vermindert, zijn ze vatbaarder voor parasieten.

Ectoparasieten zijn parasieten die aan de buitenkant van het dier zitten. In België en Nederland gaat het vooral om de luizen en de mijten bij paarden.

Luizen

Je hebt de bijtende luis en de zuigende luis. Paarden hebben meestal de bijtende luis. De luis en de eitjes van de luis, neten, zijn met moeite te zien op de paardenhuid. Op de hals en de romp begint vaak de infectie. De luis leeft in de huidschilfers. Het verschilt heel erg per paard of hij er veel last van heeft of niet. Er ontstaat vaak flinke jeuk, kale plekken en schilfering.

De zuigende luis leeft van bloed- en weefselvloeistof. Bij een ernstige besmetting kan bloedarmoede ontstaan.

Mijten

De schurftmijt is een klein beestje dat een besmettelijke aandoening veroorzaakt: Scabiës of schurft. Dit beestje is niet met het blote oog te zien. De mijt graaft gangetjes oppervlakkig in de huid en legt daar haar eitjes.

Qua mijten bestaan er verschillende soorten. De belangrijkste binnen België  is Chorioptes equi, de beenschurftmijt. Die wordt veel gezien op paardenrassen met veel behang, zoals de Fries, de Tinker en de Shire. De mijt nestelt zich graag in de warme, vochtige kootholte bij deze rassen.

Mok

Door de jeuk die de mijt veroorzaakt gaat het paard in de sokken bijten of met zijn been stampen. De mijt kruipt via de benen naar de rest van het lichaam en veroorzaakt overal jeuk. Naast dat het paard last heeft van dit kleine beestje, kan het er ook voor zorgen dat je paard last krijgt van mok. Bij een ernstige infectie kunnen de benen dik worden. De lymfeafvoer van het been verslechtert daardoor.

In die situatie is het te laat en is volledig herstel niet meer mogelijk. Een acute vorm van ontsteking van de lymfebanen kan ook optreden: Einschuss (dik, warm en pijnlijk been, vaak koorts.) Ook in deze situatie is snel ingrijpen noodzakelijk.

Geen klachten

De mijt geeft niet altijd klachten. Paarden kunnen dus mijt hebben zonder dat je dit door hebt en besmetten daardoor weer andere paarden. Via microscopisch onderzoek wordt de besmetting met mijten onderzocht via van een afkrabsel van de aangetaste plekken.

Kippenmijt en Rode bloedmijt

Een andere mijt die we bij het paard kunnen vinden is de kippenmijt of rode bloedmijt (Dermanyssus gallinae). Deze mijt komt voor bij vogels, maar springt gemakkelijk over op andere dieren. De mijt zit overdag verstopt in kieren en spleten van bijvoorbeeld de stal en valt ‘s nachts zijn slachtoffer aan. Het is erg lastig om de mijt te vinden omdat hij na de bloedmaaltijd weer vertrekt. Het paard heeft ook door deze mijt veel jeuk.

Direct contact

Via direct contact of via zadels, dekens en borstels worden de mijten overgebracht. Over het algemeen heeft ieder dier heeft zijn eigen mijt, maar sommigen kunnen wel tijdelijk overlopen naar bijvoorbeeld de mens en irritatie veroorzaken. Ook kunnen sommige mijten een paar weken in de omgeving overleven (stal, kippenhok) en vanuit daaruit besmetten.

Andere mijten zijn bijvoorbeeld Sarcoptes (vooral op het hoofd) en Psoroptes (rug).

Behandeling

Luizen verstoppen zich onder de vacht bij paarden en zijn daardoor moeilijk te bereiken met wasmiddelen of sprays. Vaak helpen middelen wel tegen de luizen, maar verwijdert het de eitjes niet. Hoe later je achter een besmetting komt, hoe meer eitjes er in de vacht zitten. Deze eitjes kunnen wel een jaar overleven. Daarom wordt aangeraden om je paard tijdens de behandeling regelmatig flink te poetsen zodat de eitjes loslaten.

Het kan even duren voordat je helemaal kunt stoppen met behandelen. Er is namelijk geen manier of product om alle eitjes te verwijderen.

Byemite

Je kan je paard wassen met een antiluizenmiddel, zoals Byemite. Dit middel is geregistreerd voor kippen. Het is belangrijk dat eventueel vuil eerst weggewassen wordt met een paardenshampoo en dat je beschikt over warm water. Het dier moet na het wassen op een warme plek kunnen drogen. Er wordt aangeraden dat het dier eerst geschoren wordt, met name de sokken. Anders dringt de shampoo niet goed genoeg door. Naast het paard moet ook de omgeving gedesinfecteerd worden: de stallen, borstels, dekens, halsters, dekjes etc.

Ivermectine

Er bestaat ook een behandeling per injectie: ivermectine. Deze behandeling kan voor bijwerkingen zorgen dus voorzichtigheid is belangrijk. Deze injectie wordt door de dierenarts uitgevoerd omdat het strikt intramusculair (in de spieren) gegeven moet worden (intraveneus is levensgevaarlijk).

Er bestaat ook een ivermectine in een wormenkuurvorm, maar in deze toepassing werkt het niet tegen luizen of mijten.

 

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

 

Bron: Dierenkliniek de Berg

Paardengebit: Hoe zit dat precies?

0
Paardentandarts
Paardentandarts © DigiShots

Een paardengebit hoort goed te functioneren voor een gezond spijsverteringsproces. Het zorgt er ook voor dat je een fijne samenwerking met je paard hebt.

Het gebit van en paard is ontwikkeld voor het vermalen van vezelrijk en plantaardig eten.

Het hele paardenleven lang blijft het paardengebit doorgroeien en vinden er veranderingen plaats. Om die reden is het verstandig dat het paardengebit regelmatig gecontroleerd wordt.

Premolaren

Bij de geboorte van het veulen heeft hij al twaalf kiezen, dit zijn de premolaren. Binnen één week na de geboorte komen de eerste snijtanden al door. Bij een leeftijd van 6 tot 8 maanden, heeft het veulen alle twaalf snijtanden.

Wisselen van het gebit

Normaal gesproken wisselen de snijtanden (van binnen naar buiten) op 2,5 jarige, 3,5 jarige en op 4,5 jarige leeftijd. Premolaren (melkkiezen) wisselen al iets eerder dan de snijtanden. Dit gebeurt op 2,5 jarige, 3 en op 3,5 jarige leeftijd. Een half jaar na het wisselen komt de desbetreffende snijtand ‘in slijting’. Dat betekent dat de snijtand contact maakt met het tegenoverliggende tand (occlusie) zodat deze gebruikt kan worden voor het afsnijden van gras. Tot die tijd zit er ruimte tussen de twee tanden.

Molaren zijn blijvende kiezen en komen tevoorschijn wanneer het paard tussen de 1 en 3 jaar is. Deze kiezen zijn vanaf 2 jaar in slijting.

Tijdens het wisselen van de premolaren kunnen resterende tanden bovenop de nieuwe tanden blijven zitten, dit heet ook wel ‘doppen’. De kiezen beginnen pas na een jaar te slijten. Op 5-jarige leeftijd is een paard normaal gesproken uitgewisseld.

Het wisselen van het jonge gebit loopt natuurlijk niet altijd vlekkeloos. Wanneer bijvoorbeeld een restant van een melkkies op de dop zitten, kan dit klachten geven tijdens het eten of bij het rijden. Als het probleem niet op tijd verholpen wordt, dan kan het zelfs leiden tot blijvende gebitsafwijkingen.

Aanpassingen gedurende jaren

Gedurende miljoenen jaren heeft het paardengebit zich aangepast aan hard ruwvoer. Er is dan ook veel veranderd in het voerbeleid van het moderne paard. Bijvoorbeeld veel zacht krachtvoer, snoepgoed en de ontwikkeling naar steeds ‘fijner’ hooi. Door deze veranderingen slijt het gebit niet meer op natuurlijke wijze. Het paard kan daardoor richels, haken en punten ontwikkelen. Dat zorgt ervoor dat het malen moeilijker gaat. Dit kan problemen veroorzaken voor het welzijn en de gezondheid van het paard.

Meest voorkomende problemen

De meest voorkomende problemen met het gebit zijn:

  • Glazuurpunten, door te weinig zijwaartse kauwslagen kan het glazuur onvoldoende slijten.
  • Doppen, een blijvende kies of tand die door komt waarbij de wortel van de melkkies nog niet is opgelost.
  • Golven, ongelijke slijtage aan het paardengebit.
  • Haken, die ontstaan als tegenoverliggende kiezen niet evenredig afslijten.
  • Onderbeet, overbeet en tandsteen.

Wolfskiezen

Wat ook een veel voorkomend probleem is zijn wolfskiezen. Voor de eerste kies ontwikkelt zich een klein kiesje. Er is nog steeds niet duidelijk wat de functie van deze kies is. In sommige gevallen kan deze wolfskies problemen geven met de bitligging. Het paard krijgt pijnklachten wanneer het bit de wolfskies raakt.

Hengsten- of ruinentanden

Wat ook regelmatig voorkomt zijn hengsten- of ruinentanden, maar dat is geen afwijking aan het paardengebit. Deze tanden ontwikkelen zich in de onderkaak van de paardenmond tussen de snijtanden en de eerste kiezen. Ze hebben geen extra functie voor het verteringsproces van het paard, maar zijn wel functioneel voor het vechten. Vandaar dat alleen hengsten deze tanden ontwikkelen.

Problemen verhelpen

Komt een van de boven genoemde kenmerken je bekend voor? Dan is het verstandig om het gebit na te laten kijken door een paardentandarts of -gebitsverzorger. Zij kunnen de problemen verhelpen omdat zij beschikken over de hulpmiddelen en de kennis.  Daarnaast is de paardentandarts/dierenarts als enige bevoegd om het paard te sederen (te verdoven). Dit kan nodig zijn omdat niet elk paard het prettig vindt dat er in zijn mond gewerkt wordt. Sedatie kan stress besparen.

Kliniek

De meeste gebitsafwijkingen kunnen vaak meteen behandeld worden. Dit wordt gedaan met een mechanische vijl/rasp of met een handvijl/rasp. Het kan soms zijn dat er een grotere ingreep nodig is. Het paard zal dan meestal behandeld moeten worden in de kliniek en vaak met een zwaardere sedatie.

Vermoed je tussentijds problemen? Bijvoorbeeld tijdens het rijden of met het eten, dan is het verstandig direct een deskundige in te schakelen, hiermee kun je een hoop last voorkomen voor je paard, en uiteindelijk ook voor jezelf.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

 

Bron: Paardenarts

Hoefbevangenheid: Oorzaken en wat te doen

0
Hoefbevangenheid: Oorzaken en wat te doen. Röntgenfoto van de hoef
Röntgenfoto Edigit 2020 © DigiShots

Hoefbevangenheid, je hoort het regelmatig mensen zeggen. Vooral rond de periode dat de paarden weer (meer) op de weide komen. Maar wat is hoefbevangenheid precies, hoe kan je paard het krijgen, hoe voorkom je het en het allerbelangrijkste wat kun je er tegen doen?

Wat is hoefbevangenheid?

Allereerst is het belangrijk om te weten wat hoefbevangenheid precies is. Bij hoefbevangenheid ontstaat er een ontsteking tussen de hoefwand en het hoefbeen. De verbinding verzwakt en het hoefbeen in de hoef kan gaan verzakken of zelfs kantelen. Bij een acute hoefbevangenheid loopt het paard kreupel, ‘staat hij op eieren’ of wil hij helemaal niet meer lopen. De ziekte kan bij chronische gevallen worden herkend aan de kenmerkende ringen op de hoefwand.

Symptomen

De eerste lichte symptomen zijn: stijfjes en stram bewegen, warme hoeven, soms een verdikte en pijnlijke kroonrand en de punt van de straal van de hoef is gevoelig.

Zodra de hoefbevangenheid erger wordt zal het paard zijn voeten om de beurt willen ontlasten. De belasting is dan ook om en om. Bij heftige pijn zal het paard zijn voorbenen zo neerzetten dat ze het minst belast worden. De achterbenen zet het paard ver onder het lichaam en de voorbenen worden juist meer naar voren geplaatst. Dit is het meest duidelijke symptoom van hoefbevangenheid, zeker wanneer het al in een verder stadium is.

Bij acute hoefbevangenheid zal het paard wegens pijn ook verhoging krijgen, hij zal zweten en een verhoogde hartslag krijgen. In ernstige gevallen ligt het paard veel en kan het soms niet meer staan.

Oorzaken

Wat nou precies de oorzaak van hoefbevangenheid is, dat is nog vrij onduidelijk. Het is wel zeker dat verschillende factoren een rol spelen hierbij. Vaak is te zeggen dat hoefbevangenheid ontstaat door een andere onderliggende aandoening. De factoren die een oorzaak vormen zijn op te delen in drie hoofdgroepen.

De eerste is: een ziekte die ergens anders in het lichaam zit. Bijvoorbeeld doordat de nageboorte na een bevalling niet heeft losgelaten of een ontsteking aan de dikke darm. Door de aanwezige bacteriën vormen gifstoffen die via de bloedbaan naar de hoef toe gaan. Hierdoor ontstaat er verandering in de doorbloeding van de hoef en ontstaat hoefbevangenheid.

Als tweede kan de voet overbelast zijn. Door langdurig op een verharde weg lopen kan overbelasting in de voorbenen ontstaan. Maar ook wanneer het paard één been minder belast, waardoor het gewicht op het andere been rust, dan   kan overbelasting ontstaan. De bloedvoorziening wordt dichtgedrukt en dat zorgt voor het losscheuren van de verbinding tussen de hoornschoen en het onderliggende hoefbeen.

En het derde is de verstoring van de hormoonbalans. Dat de hormoonhuishouding niet meer in balans is kan komen door opname van bepaalde medicijnen of doordat het dier een andere ziekte heeft die voor de verstoring in de hormonen zorgt.

Cushing of metabole syndroom

Uit onderzoek blijkt zelfs dat dit de grootste oorzaak van hoefbevangenheid is. Tenminste 50% van de paarden en pony’s met hoefbevangenheid heeft ook Cushing of het metabole syndroom (diabetes bij mensen). De exacte reden waarom deze dieren last krijgen van hoefbevangenheid is nog niet bekend, maar de verstoorde suikerhuishouding een speelt daarbij mogelijk een rol.

Röntgenfoto

De dierenarts stelt de diagnose van hoefbevangenheid aan de hand van die verschijnselen. Om meer inzicht te krijgen in de stand van het hoefbeen binnen de hoornschoen kan de dierenarts een  röntgenfoto maken.

Behandeling

Er moet direct actie ondernomen worden als je paard lijdt aan de ernstige acute vorm, die is heel erg pijnlijk. Een dierenarts moet dan altijd gebeld worden omdat de gevolgen groot kunnen zijn. Ook bij de chronische vorm is het belangrijk dat de hoefbevangenheid gestopt wordt. Met medicatie kan de ontsteking verminderen. Daarnaast moet de oorzaak van de hoefbevangenheid achterhaald en behandeld worden.

In een zeer ernstig geval kan het ‘zakken en kantelen’ van het hoefbeen ervoor zorgen dat het hoefbeen aan de onderzijde van de hoef door de zool naar buiten komt. Deze complicatie zorgt ervoor dat er geen andere optie is dan het paard te laten inslapen.

Wat kun je zelf doen?

Voorkomen is natuurlijk beter dan genezen. Stop met het voeren van krachtvoer. Zet je paard niet te lang in een ‘vette wei’; heeft je paard al verschijnselen van hoefbevangenheid zet je paard dan in een paddock en niet meer op gras. Arm hooi is dan het beste voor je paard. Bij overgewicht van je paard is het noodzakelijk om samen met de dierenarts een gezond afvalplan te bedenken.

Bij acute hoefbevangenheid is het belangrijk dat je niet met je paard gaat lopen. Dit doet veel pijn en kan er voor zorgen dat de verbinding tussen het hoefbeen en de hoefwand verder loslaat. Wat je wel mag doen is het koelen van de voeten. Spoel ze af of pak ze in een nat verband, dat je elk uur weer nat kan maken. Verkoeling bevordert de bloedvoorziening.

Door de pijnlijke voeten is het prettig voor een paard om te liggen. Zorg dat dit mogelijk is en dat je paard de ruimte heeft.

De smid kan ook een rol spelen bij de verlichting van de pijn. Hij kan zorgen voor ondersteuning van de voet, waardoor er minder druk van de buigpezen op het hoefbeen komt te staan.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Bron: Diergeneeskunde.nl

Stalondeugden: beter voorkomen dan genezen

0
Stalondeugden: beter voorkomen dan genezen. twee paarden neuzen met elkaar
© DigiShots

Paarden die in de vrije natuur lopen, vullen hun dag met bewegen, grazen en sociaal contacten met soortgenoten. Wilde paarden moeten op zoek naar voedsel, dat hoeven paarden tegenwoordig niet meer. Tegenwoordig staan veel (sport-) paarden zelfs een groot deel van de dag binnen. Dit kan leiden tot minder sociale contacten, weinig beweging en daardoor verveling. Door verveling kunnen paarden stalondeugden of stalgebreken ontwikkelen.

Verslavend

Het paard kan aandacht gaan vragen wanneer het voertijd is, door bijvoorbeeld tegen de deur aan te schoppen. Paarden die uit hun box willen kunnen ongeduldig door de stal lopen of schrapen over de stalvloer. Dat zijn een paar voorbeelden van kleine ondeugden; verslavende gedragingen die een paard op stal of in de wei toont.

Sommige stalondeugden zijn zogenaamde stereotypieën: doelloos herhaald gedrag zonder dat deze een oorzaak hebben. Bekende stereotypieën zijn: Boxlopen, weven, luchtzuigen en kribbebijten

Boxlopen

Boxlopen hoor je wat minder vaak dan luchtzuigen of weven bijvoorbeeld, maar het komt zeker voor. Bij dit ‘gebrek’ loopt het paard heen en weer of in een cirkel in de weide of stal, wat zich uit in een vast patroon. In sommige gevallen kan het paard dit uren volhouden zonder te eten of te drinken. Zelfs zo heftig dat het paard kletsnat van het zweet is. In ernstige gevallen kan het paard zelfs uitdrogen. Over een langere periode kan boxlopen leiden tot overbelasting van de gewrichten, pezen, gewrichtsbanden en/of hoeven en daaruit voortvloeiende kreupelheden.

Weven

Er is sprake van weven bij een paard als hij afwisselend het linker- en rechterbeen belast en het lichaam hiermee heen en weer zwaait. Minuten tot uren voert het paard deze beweging uit, het gaat  niet over enkele schommelingen. Medisch gezien is weven ongezond omdat het leidt tot slijtage in de gewrichten en botten. Het kan ook leiden tot overmatige slijtage van de hoef en in extreme gevallen tot abnormale spierontwikkeling.

Luchtzuigen en kribbebijten

Een paard dat luchtzuigt houdt zijn hoofd in een bepaalde houding en zuigt lucht naar binnen. Een paard kan zijn tanden in een hard object zetten, zoals bijvoorbeeld de rand van de staldeur of de voerbak. Dat noemen we kribbebijten. Het gevolg hiervan is slijtage aan de tanden. Voor zowel het luchtzuigen als het kribbebijten is er een verhoogd risico op maagzweren. Maagzweren zijn zweren die in de maag kunnen ontstaan door stress of te weinig (ruw)voeding. Er wordt gezegd dat luchtzuigen en kribbebijten het risico op koliek vergroten; dit is niet wetenschappelijk bewezen.

Oorzaken stalondeugden

Deze genoemde stalondeugden komen voort uit aangeleerd gedrag. Op het eerste gezicht lijken deze dwangmatige bewegingen geen functie te hebben. Het paard gaat zoeken naar manieren om natuurlijk gedrag te compenseren. Te weinig ruwvoer en te veel krachtvoer, weinig sociale contacten en hele dagen op stal staan kunnen verveling en gezondheidsproblemen veroorzaken.

Het stofje endorfine komt vrij in de hersenen wanneer het paard een van de stalondeugden uitvoert. Endorfine werkt rustgevend en verdovend; het paard voelt zich als het ware high. In het begin worden stalondeugden bewust uitgevoerd, maar gaat snel over in een gewoonte die verslavend is. Het paard verlangt naar het prettige gevoel dat de endorfine opwekt.

Omdat de endorfinekick maar heel kort is, zal het paard de handeling herhalen. Als de ‘verslaving’ er eenmaal is, raakt het afwijkende gedrag soms ‘gedissocieerd’. Dit betekent dat de oorzaak van het afwijkende gedrag niet per se meer aanwezig hoeft te zijn om het gedrag uit te voeren.

Stalondeugden afleren

Stalondeugden zijn niet makkelijk of soms zelfs niet af te leren. Er bestaan verschillende hulpmiddelen om het gedrag tegen te gaan. Voorbeelden hiervan zijn een antiweefrek, muilkorf of luchtzuigband. Het gebruik van deze hulpmiddelen is meestal niet aan te raden, aangezien ze niet de oorzaak van de problematiek aanpakken.

Het belangrijkste om het probleem aan te pakken is het onderzoeken van de oorzaak van het gedrag. Door de natuurlijke leefomstandigheden aan te bieden aan je paard verklein je de kans op het ontwikkelen van stalondeugden. Dit kan bijvoorbeeld door dagelijkse weidegang, de mogelijkheid om continu ruwvoer te eten, veel beweging, sociale contacten met andere paarden, afwisselende training en speeltjes om verveling tegen te gaan.

Paard kopen

Het is verplicht om aan de koper te melden bij verkoop van het paard dat hij een stalondeugd heeft. Heb je net een paard gekocht of wil je dit gaan doen, let er dan op of het paard stalgebreken vertoont. Dit kan door het paard op stal te observeren. Kribbebijten is te herkennen aan schuin afgesleten tanden.

Lees ‘Help, mijn paard verveelt zich (op stal)’ voor nog meer tips tegen verveling.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Bron: Paardenarts

KBRSF, Paardensport Vlaanderen en LEWB nemen maatregelen tegen verspreiding EHV-1

0
Belgische paardensportfederaties nemen maatregelen tegen verspreiding EHV-1
Warm Up Arena Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © Hippo Foto Team

De FEI besloot afgelopen maandag om de Europese wedstrijden te annuleren, vanwege de Rhino uitbraak in Valencia. De directie van KBRSF, Paardensport Vlaanderen en LEWB kwamen deze week samen met de diergeneeskundige commissie van KBRSF om te bespreken welke maatregelen genomen moeten worden op nationaal vlak.

De FEI verbiedt alle wedstrijden ( m.u.v. enkele tours die al begonnen zijn) verbiedt in 10 Europese landen, waaronder België, tot en met 28 maart.

Inschrijfgeld

Ook de Belgische sportfederatie heeft alle wedstrijden van alle disciplines en op alle niveaus geannuleerd tot en met 28 maart 2021. Mensen die waren ingeschreven voor een wedstrijd krijgen hun inschrijfgeld terug. Onder meer de Gold jumpingwedstrijden, PAVO Hengstencompetitie en alle activiteiten die door KBRSF, Paardensport Vlaanderen of LEWB gepland waren, zijn geannuleerd.

Niet-essentiële reizen

Gevraagd wordt om alle trainingen, veilingen, en alle andere samenkomsten van verschillende ‘paardenbubbels’ uit te stellen of te annuleren. Zo moet voorkomen worden dat paarden van verschillende stallen en uit verschillende regio’s met elkaar in aanraking komen. Het wordt ten zeerste afgeraden niet-essentiële reizen door te laten gaan. Paardensport Vlaanderen en LEWB vragen aan hun aangesloten clubs om de deuren te sluiten voor paarden en atleten uit andere ‘bubbels’.

Vaccineren

Het wordt ten zeerste aangeraden om je paarden te blijven vaccineren, laten de dierenartsen weten. De vaccinaties tegen rhino sluiten niet alle symptomen uit, maar zij zorgen ervoor dat er slechts milde symptomen ontstaan in geval van besmetting. Op lange termijn heeft de vaccinatie zeker een positief effect, aldus het bericht van KBRSF, Paardensport Vlaanderen en LEWB. Bij onlangs besmette paarden wordt een vaccinatie juist ten strengste afgeraden.

Temperaturen

Wat je zelf kunt doen op dit moment is het dagelijks controleren van de temperatuur van uw paard. Waar mogelijk ’s ochtends en ’s avonds. Wanneer de temperatuur van een paard in rust 38,5° Celsius of meer is, dan is het nodig om een dierenarts in te schakelen.

Symptomen

Het eerste symptoom van EHV-1 is de verhoogde temperatuur, daarna kunnen er mogelijk ademhalingsproblemen en neurologische problemen ontstaan. De neurologische problemen zijn: moeilijk bewegen, niet meer kunnen opstaan en zelfs verlamming in de achterbenen. Bij drachtige merries kan Rhino leiden tot een abortus, vaak op het moment van 9-10 maanden van de dracht.

KBRSF, Paardensport Vlaanderen en LEWB staan dagelijks in contact met de getroffen Belgische ruiters in Valencia. Door de Franse Federatie is er een dierenarts gestuurd die het contactpersoon voor de ruiters ter plaatse is.

Tekst: Isa Vorkink voor Cap Magazine , overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Bron: Equibel

Situatie Valencia: “Onze paarden staan hier nog wel een maand”

0
Uitbraak Valencia neus van een paard
Foto: Sabine Timman

Micky Morssinkhof en haar vriend Melvin Greveling zijn doodop. Ze zitten samen met hun stalamazone en grooms vast in Valencia door de Rhino uitbraak en kunnen voorlopig niet terug naar de Achterhoek. “Ik zie eruit als een spook”, vertelt Micky Morssinkhof aan Wendy Sholten.

De uitbraak in Spanje heeft het landelijke en Europese nieuws gehaald. Meerdere concourspaarden zijn uitgeput, hebben verlammingsverschijnselen en een paar zijn er zelfs al overleden. Op dit moment maken de paarden van Morssinkhof en Greveling het nog enigszins goed, maar dit kan nog veranderen.

Verslechteren

“Het is hier zo naar. Het is moeilijk om aan te zien hoe de paarden verslechteren. We helpen zelfs mee met het bouwen van de raamwerken waar de paarden aan opgehangen kunnen worden als ze zelf niet meer in de benen kunnen blijven.”

Grote zorgen

De zorgen om de eigen paarden is groot. Zes paarden staan zonder klachten en zijn zaterdag overgebracht naar de vaste stallen die gereserveerd zijn voor de 48 symptoom loze paarden. De andere zes paarden staan nog wel in de ‘gevarenzone’. “Maar ze zijn op dit moment laag in de temperaturen, ze lopen normaal en kijken goed uit de ogen. Ze krijgen lichte medicatie om het virus onder controle te houden. Vooralsnog lijken we nog geluk te hebben. We zien hier hoe vreselijk snel paarden achteruit kunnen gaan”, vertelt ze.

Zelf regelen

Het Nederlandse team is nog lang niet thuis. “Onze zes paarden die symptomen hadden staan hier nog wel een maand. We balen dat er niet eerder quarantaines gemaakt werden. Alles kwam zo traag op gang. Wij, ruiters, hebben hier eigenlijk zelf de leiding en zorgen ervoor dat er veel gebeurd, zoals plannen maken, stellages bouwen en tuigen regelen.”

Stress en vermoeidheid

“Er gingen best veel ruiters naar huis, maar dat is ook zeer risicovol gebleken. De stress en vermoeidheid tijdens de reis activeert het virus en veroorzaakt nog ergere klachten. Je bent dan wel thuis, maar dat wil niet zeggen dat je paard er beter vanaf komt. Welke optie het beste was weet niemand. Ik hoop alleen maar dat onze paarden er niets aan overhouden.”

Lees hier het volledige interview dat Wendy Scholten heeft geschreven over Valencia

Bron: Wendy Scholten

Foto: Sabine Timman

 

Overgang van lockdown naar wedstrijden

0
Overgang van lockdown naar wedstrijden. Verandering van routines levert stress
Wim de Poorter Foto: Ruben Karnas

De overgang van de seizoenen kan een ingrijpende verandering in de dagelijkse routine van paarden en pony’s zijn. Daardoor kan het paard veel stress krijgen. Maar ook de lockdown kan invloed hebben op veranderingen voor het paard.

Het kan er zelfs voor zorgen dat de stresslevels van het paard te hoog worden en de natuurlijke afweer van het dier verzwakt. Hoe dat kan gebeuren? Het heeft alles te maken met het feit, dat paarden van nature vluchtdieren zijn, waardoor ze makkelijk angstig worden en  snel overstuur kunnen raken bij onbekende situaties of grote veranderingen.

Een lockdown en de overgangen tussen seizoenen, zijn voorbeelden van situaties die veel veranderingen met zich meebrengen voor paarden. Het verhoogt de hoeveelheid stress bij het paard en de aanwezigheid van het stresshormoon cortisol. Cortisol is een hormoon dat erg belangrijks is voor de gezonde functie van verschillende metabolische en immunologische processen in het lichaam van het paard. Maar een overschot ervan kan er voor zorgen dat de natuurlijke afweer juist weer verzwakt.

Praktische tips

Voedingsdeskundigen van Saracen in België geven een paar praktische tips om stress bij paarden zo laag mogelijk te houden en zo hun fysiek en mentaal welzijn op pijl te houden.

Constante structuur

Probeer de routine die je voor je paard hebt zoveel mogelijk te behouden. Dat bied je paard structuur en vermijd stress. Voer op regelmatige tijdstippen en zorg voor een normaal dagritme. Verander niet ineens de tijden van het buitenzetten en verander niet van weidemaatjes. Vooral in de overgangsperiode is dit voor paarden extra belangrijk.

Het is fijn voor een paard om telkens door vaste personen te worden verzorgt. Indien er steeds iemand anders voor het paard zorgt, kan dit onnodige stress en angst veroorzaken.

Correcte voeding

Het bepalen van het juiste voer is nooit echt heel makkelijk. Het ene paard heeft van nature meer behoefte aan suikers, maar ook factoren als stressniveaus, leeftijd, activiteit en dergelijke spelen een rol bij het kiezen van de juiste voeding. Gelukkig zijn er wel een paar algemene richtlijnen.

Algemene richtlijnen

Als eerste is het belangrijk om te bepalen wat voor jouw paard een normale vezelinname is, en dit in de gaten te houden. Je kan dan bekijken of je paard de juiste hoeveelheden eet om in zijn behoefte te voorzien. Je voorziet dan ook al een groot deel van de energie die nodig is om het lichaam in een juiste conditie te houden. Door dit in de gaten te houden kun je eventuele veranderingen waarnemen en kun je gezondheidsproblemen zien aankomen.

Om de vezelinname te controleren kun je enkele dagen al het voer te wegen voor en na dat je paard gegeten heeft. Zo kan je berekenen hoeveel vezelinname je paard heeft gehad.

Variëren in vezelsoorten

Dan is het ook belangrijk om te variëren in vezelsoorten. Voor paarden die veel op stal staan is het belangrijk om het zoek- en graasgedrag zoveel mogelijk te stimuleren. Dit kan je doen door het aanbieden van verschillende vezelbronnen op verschillende plekken in de stal. Voor de psychische gezondheid en voor het op peil houden van de vezelinname bij paarden die moeilijke (hooi)eters zijn, kan dit positieve effecten hebben. Je kan bijvoorbeeld een hooinet ophangen, een losse berg hooi in de stal leggen en een speelbal met voer ophangen. Ga innovatief om met voermogelijkheden.

Uit onderzoek blijkt dat voedselgebrek gedurende de dag het risico op maagzweren bij paarden verhoogt. Daarom is het tijdstip waarop je voert ook van belang. Je kan het beste overdag minimaal 80% van het ruwvoer aan het paard geven en de overige 20% in de nacht. Dit omdat paarden ’s nachts kunnen vasten.

Energiebehoefte

Als laatste is het belangrijk om te kijken of de lockdown ervoor zorgt of je paard daadwerkelijk minder energiebehoefte heeft. Wanneer je paard nog steeds even veel getraind wordt in deze periode moet je de voeding niet aanpassen. Maar verricht je paard wél minder zwaar werk in de lockdown, omdat er bijvoorbeeld geen wedstrijden gereden worden, dan moet je de hoeveelheid calorieën aanpassen. Minder werk betekent namelijk minder energieverbruik en dus een lagere energiebehoefte. Als je dit niet doet, zal het paard bijkomen in gewicht.

De beste manier om de hoeveelheid calorieën te verlagen, is door minder krachtvoer te geven aan je paard. Maar let er wel op dat je paard genoeg vitaminen en mineralen binnenkrijgt. Er is genoeg voer op de markt die dat aanvult zonder dat er extra’s in het voer zitten. Nog een andere optie die je kan kiezen is om voer te geven met minder suikers, om gedragsproblemen te voorkomen.

Gelijkmatige aanpassing

Wat heel erg belangrijk is bij het aanpassen van het voer van je paard, is dat je dit gelijkmatig doet. Verander het rantsoen dus niet van de ene dag op de andere dag. Doe dat over een periode van 7 tot 10 dagen. Op die manier verstoor je de microflora in het verteringssysteem niet. Hetzelfde geldt wanneer je opnieuw overstapt op het oude voederschema, omdat het energieverbruik opnieuw stijgt. Begin dan 14 dagen op voorhand met het aanpassen van het rantsoen van je paard.

Onvoldoende beweging

Waterinname en voldoende beweging is ook erg belangrijk voor de mentale en fysieke gezondheid van een paard. Onderzoek liet zien dat paarden die minder dan twee dagen per week rust kregen, een grote kans hadden op (maag)zweren. Als je paard veel op stal staat is het belangrijk om op rustdagen wel lichte beweging te geven die niet te belastend zijn. Dit ontlast het verteersysteem en helpt het op een gezonde manier te functioneren.

Onvoldoende water

De wateropname van een paard is ook een heel belangrijke rol in de gezondheid, en niet alleen in de zomer. Het is belangrijk om in elk seizoen de wateropname van je paard in de gaten te houden. Paarden zijn erg gevoelig voor veranderingen in de smaak en temperatuur van het water en een verminderde wateropname kan het risico op spijsverteringsproblemen zoals koliek of maagzweren vergroten.

Er zijn verschillende manieren op de wateropname van het paard op peil te houden. Je kan onder andere een slobber gebruiken om je paard te motiveren om te drinken. Tijdens koudere maanden kan je ook warm water toevoegen aan de wateremmer zodat de temperatuur aangenaam is. Je kan ook elektrolyten toevoegen om de dorstreactie op een natuurlijkerwijze extra te stimuleren. Of je kan water aan het normale voer van uw paard toevoegen.

Isa Vorkink voor CAP Magazine, overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Bron: Paardenpuntvlaanderen / CAP Magazine

Foto: Ruben Karnas

Marijke Kromkamp: “Stallen nemen hun verantwoordelijkheid niet”

0
Marijke Kromkamp (besmettelijke ziektes uitbraken) met haar kinderen en pasgeboren veulen
Foto: Marijke Kromkamp

Op dit moment is er in Valencia een grote uitbraak van het Rhinovirus. Een heel groot aantal paarden is besmet. Dit weekend zijn er vier paarden overleden, tonen 84 paarden op het concoursterrein klinische symptomen en 11 paarden staan in externe klinieken.  Marijke Kromkamp is fokker en heeft drie keer een grote uitbraak van een besmettelijke ziekte op haar stal gehad.

De ernst van de situatie dringt nog niet door bij de meeste mensen, volgens Kromkamp. Ze is drie jaar geleden een Facebook-pagina begonnen in de hoop dat het aantal melden van uitbraken groeit.

Beschermen

De Facebook groep ‘Landelijk meldpunt voor besmettelijke paardenziektes’ telt 8,8 duizend leden. Kromkamp werkt met meerdere vrijwilligers aan die groep. Naast deze groep heeft Kromkamp de pagina ‘Meldpunt op besmettelijke paardenziektes’ opgericht waar ze alle nieuwsberichten en informatie over uitbraken deelt. “Ik ben puur begonnen om mijn paarden en die van anderen te beschermen tegen deze verschrikkelijke ziektes. Mensen moeten wakker worden en de ernst van de situatie inzien.”

Verantwoordelijkheid

“Een veulen van mij is overleden aan het Rhinovirus. Bij mij op stal zijn er ook uitbraken geweest van droes, Rhodococcus en zooepidemicus egui spu.” Rhodococcus geeft symptomen als koorts en benauwdheid. De medicatie voor het verhelpen is erg duur. Zooepidemicus egui spu is het broertje van Droes. Dat zijn ziektes die minder bekend zijn. Ook staan ze er niet om bekend dat ze besmettelijk zijn. “Zooepidemicus is niet te behandelen, bij mij knapten ze op met homeopathische middelen”, vertelt Kromkamp. “Ik vind dat stallen hun verantwoordelijkheid moeten gaan nemen om te voorkomen dat je grote uitbraken krijgt. Meld het!”

Officieel meldplicht

In Nederland en België ben je niet verplicht om te melden dat er een besmettelijke ziekte op je stal is uitgebroken. Alleen Frankrijk heeft een kaart waarop Rhino-uitbraken wordt aangegeven. “Het is echt verschrikkelijk om zulke uitbraken op je stal te krijgen, mentaal en financieel ga je er aan onderdoor. Het is ernstig dat het niet officieel gemeld hoeft te worden. Ik vind dat de overheid daar wat aan moet doen. Maak het melden verplicht.”

Volgens Kromkamp werken de vaccinaties niet voldoende. “Er moet iets beters ontwikkeld worden om de paarden er tegen te beschermen”,  vindt ze. Daarnaast werken vaccinaties alleen als je de hele stal inent tegen een ziekte. “Ik vind het ook belangrijk dat stallen zich aan het protocol moeten houden en niet meer met zieke paarden op pad gaan. Dat is nu gebeurd in Spanje.”

Bekijk hier de facebook pagina

Bekijk hier de facebook groep

Tekst: Isa Vorkink

Foto’s: Privébezit

Bron: CAP Magazine, Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Rhino uitbraak Valencia: “Zolang enten niet serieus wordt genomen, komen we niet van dit probleem af”

0
Rhino controleren door dierenarts
© Hippo Foto Team

Op het terrein van  CES Valencia is de Rhino-uitbraak niet onder controle. Dat meldt Wendy Scholten op haar website en Facebook.

Zondagmiddag 21 februari werd de Grand Prix stilgelegd vanwege de grote uitbraak. Een groot deel van de ruiters bleek al te zijn vertrokken met de paarden. Een week later staan er 150 paarden die het terrein niet mogen verlaten. Er is onvoldoende zorg voor deze paarden, meldt Scholten die zich onder meer baseert op de ervaringen van springruiter Melvin Greveling, ruiter en vriend van Micky Morssinkhof. Zij hebben twaalf paarden in Valencia staan.

Weinig middelen

De situatie op het terrein in Valencia loopt ondertussen uit de hand. Op vrijdag liet de FEI nog weten dat er 72 paarden klinische symptomen van EHV-1 vertoonden. Zeventien van de 47 geteste paarden waren positief op Rhino. Er zijn dertig harnassen, om de paarden omhoog te tillen en op de been te houden, beschikbaar. Dit is lang niet genoeg voor alle paarden die inmiddels zorg nodig hebben.

Paarden worden weggevoerd en er zijn al een aantal paarden overleden. Er is niet genoeg medicatie én er zijn niet genoeg dierenartsen op het terrein om de paarden te helpen, aldus de FEI

Quarantaine

Zaterdagavond lukte het met enige moeite om de 48 koortsvrije paarden te verplaatsen, zodat ze niet meer in de buurt van de 102 paarden met koorts stonden. “Koortsvrij betekent niet automatisch virusvrij, dus we zijn nu samen met een andere ruiter zelf PCR-testen aan het doen”, vertelt Greveling.  Alles wordt heel goed in de gaten gehouden door aanwezige politieagenten op het concoursterrein.

Via Paardenkliniek De Watermolen heeft De familie Morssinkhof extra medicatie en een harnas ontvangen. Dit stuurden ze per direct via een koerier richting Spanje. “De harnassen hebben we niet nodig voor onze eigen paarden. We hadden er wel meer willen sturen, maar ze waren niet te vinden in de omgeving”, aldus Eric Morssinkhof

Verplicht vaccineren

Henk Nooren was ook afgereisd naar Valencia. Hij verbaast zich allerminst over de uitbraak. “In de volbloedwereld speelt dit al vanaf november, dus het was wachten tot het onze concoursen zou bereiken. Hoe meer we van die tours doen, met duizenden paarden uit heel veel verschillende landen op één locatie voor weken aan een stuk, hoe groter de kans is op dit soort uitbraken. In Frankrijk is het al verplicht is om te vaccineren tegen Rhino, maar bij ons nog steeds niet. Dat is al heel opmerkelijk.”

Fraude met vaccineren

“En dan hebben we het nog niet eens over de fraude die gepleegd wordt met het invullen van de gebruikelijke influenza-injecties”, vervolgt hij. “Ik heb hierover tien dagen geleden nog aan de bel getrokken bij de FEI. Zolang mensen het enten niet serieus genoeg nemen, komen we niet van dit probleem af. Net als dat er volop gefraudeerd wordt met fake Covid-tests, zodat men toch nog kan vliegen. Het indammen van dit soort virussen wordt dan wel heel lastig.”

Bron: Wendy Scholten

Karolijn Lastdrager: “Ze groeien vaak zo in zelfvertrouwen”

0
Karolijn Lastdrager met Mollie (2)

Met een lange carrière bij de Dierenbescherming op haar naam als evenementenorganisator, zijn het de paarden, die altijd haar grote passie zijn gebleven. “Ik heb periodes gehad waarin ik niets met paarden deed, maar toch ben ik altijd weer de paarden in gerold. Toen ik de kans zag om hier mijn beroep van te maken, ben ik daar met beide benen in gesprongen. Voor mij vielen de puzzelstukjes toen echt samen.”

Ook gaan coachen

“Ik begon als meisje op maneges en had nooit een eigen paard. Daarna heb ik ook hele periodes niets met paarden gedaan. Wel heb ik tien jaar bij de Dierenbescherming gewerkt want mijn liefde voor dieren is altijd aanwezig geweest. Toen mijn man een lunchroom begon waarin hij ex-verslaafden opleidt ben ik daar, naast mijn werk bij de Dierenbescherming, als coach aan de slag gegaan. Tussendoor had ik wel vriendinnen bij wie ik vaak hielp met de paarden. Door de crisis viel mijn werk bij de Dierenbescherming helaas weg en toen ik via Facebook de opleiding tot paardencoach tegen kwam vielen voor mij alle puzzelstukjes samen,” vertelt Karolijn.

Buitenlucht en paarden

“Ik ben de opleiding tot paardencoach gaan doen en heb tijdens die opleiding al veel ervaring opgedaan. Deze kennis heb ik daarna ook meegenomen naar de ex-verslaafden die mijn man opleidde. Ze waren vaak al zo moe van alle therapiesessies die meestal vanuit een kamertje werden gevoerd. Toen ik ze meenam naar buiten, veerden ze direct op. Tijdens de opleiding tot paardencoach heb ik mijn eigen Fjord, Mollie, gekocht. Ik nam mijn cliënten mee naar haar en de aanwezigheid van het paard, maar vooral ook de frisse lucht en de rust, deden wonderen,” legt Karolijn uit.

Karolijn Lastdrager Mollie weiland

De jeugd

“Door mijn ervaring als coach voor ex-verslaafden leerde ik dat veel verslavingen ontstaan door vervelende situaties uit de jeugd. Vaak hebben deze mensen in hun jeugd ouders gehad die niet in staat waren een stabiele omgeving te creëren. Later resulteert dat er in dat ze een uitvlucht gaan zoeken in bijvoorbeeld drugs, drank of eetstoornissen. Ik heb toen besloten dat ik het probleem liever aanpak voordat het te groot wordt. Dus liever voorkomen dan genezen. Ik wilde dus met jongeren aan de slag die thuis in een moeilijke situatie zaten. Het nadeel is dat deze mensen vaak niet zelf hulp durven in te schakelen of daar niet de middelen voor hebben. Toen werd ik benaderd door een jeugdzorginstelling. Zij hadden een paardencoach die ging stoppen en ze zochten een nieuwe paardencoach. Die kans heb ik met beiden handen gegrepen.”

Het werk nu

“Op dit moment werk ik ongeveer twee dagdelen in de week voor deze jeugdzorginstelling. Zij brengen de jongeren, vooral meiden tussen de dertien en achttien jaar, bij mij en één op één heb ik sessies met ze. Als ze met een grote groep komen, heb ik een collega die meehelpt. Ik ga met ieder meisje een traject aan en ze komen dus vaak voor langere periode terug. Daarnaast werk ik ook nog met de ex-verslaafden die door mijn man worden opgeleid en af en toe ook nog met particulieren. Ik vind het heel leuk om zo veel voor mensen te kunnen betekenen. Zeker onzekere meiden die hier binnen lopen en steeds iets zelfverzekerder weer weg gaan. Dan zie je echt hoe jouw werk voor hun zoveel kan veranderen,” vertelt Karolijn

Karolijn Lastdrager sessieKarolijn Lastdrager sessie 2

Nieuwe locatie

Toen Karolijn bij haar huidige stal kwam, heeft zij met het bedrijf afgesproken dat zij daar ook haar coaching sessies mag aanbieden. “Maar inmiddels is het werk best groot geworden en ben ik op die stal niet helemaal meer op mijn plaats. Ik ben dan ook heel blij dat Mollie en ik per 1 april naar een nieuwe locatie verhuizen, die coaching echt ziet als aanvulling op het bedrijf, zodat ik daar mijn coaching sessies door kan zetten.”

 

Tekst: Sophie van der Molen voor CAP Magazine. Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Claudia Wolters: “De zit van de ruiter is de enige hulp die we niet weg kunnen nemen”

0

Voor iedere ruiter is een correcte houding en zit belangrijk. Maar wist je dat je met een juiste houding ook de rug van een paard spaart? CAP sprak met Claudia Wolters van Equilibrio over het belang van een juiste houding en zit. “Tijdens het rijden moet je een paard zo min mogelijk storen en optimaal kunnen begeleiden.”

Evenwicht en balans

Claudia Wolters heeft een eigen bedrijf: Equilibrio. “Ik heb het geluk gehad dat ik van mijn hobby mijn beroep kon maken en een eigen stal aan huis heb. Naast dat ik instructeur ben, revalideer en train ik ook paarden voor anderen en ben ik in opleiding tot osteopaat voor paarden. Ik geef instructie in de Klassieke Dressuur: probleemoplossend, verhelderend, educatief en met respect voor zowel paard als ruiter, strevend naar een harmonieuze combinatie. Equilibrio staat dan ook voor evenwicht en balans.”

Zitles van Claudia

Claudia geeft zitlessen aan ruiters van elk niveau. “Tijdens een zitles beginnen we vaak aan de longe, zodat de ruiter echt alleen aan zichzelf kan werken. We gaan aan het werk om zowel linksom als rechtsom in balans op het paard te kunnen zitten. Door middel van diverse oefeningen help ik de ruiter deze balans te vinden en hoe hij/zij deze zelf weer kan vinden als ze het verliezen. Soms gebruik ik speciale ballen onder de zitbeenknobbels (zogenaamde Franklinballs) of rijden we afwisselend met en zonder beugels. Naast de oefeningen op het paard geef ik de ruiters ook oefeningen mee die ze naast hun paard mogen trainen om zichzelf rechter te maken. Een goede zit ontwikkel je in eerste instantie veelal naast het paard!”

Samen meer bereiken vanuit de zit

“In de praktijk kom ik vaak tegen dat de paarden op alle mogelijk manieren gegymnastiseerd en getraind worden om ze zo soepel, sterk en gelijkmatig mogelijk te maken. Het moment dat de ruiter op het paard stapt en zelf scheef zit, compenseert, spanning of blokkades in de wervelkolom/bekken heeft, maken we het voor het paard erg lastig om correct te blijven bewegen. De zit van de ruiter is de enige hulp die we niet weg kunnen nemen. Deze is constant aanwezig en als deze storend of in onbalans is vormt dit een belemmering voor de bewegingen en balans van het paard.” Claudia noemt een aantal redenen waarom een goede zit zo belangrijk is. “Tijdens het rijden moet je een paard zo min mogelijk storen en optimaal kunnen begeleiden. Zo kan je de oefeningen correct uitvoeren en samen meer bereiken vanuit de zit. Op die manier spaar je de rug van het paard en vorm je een harmonieus geheel met het paard.”

Waar gaat het fout?

“Een veelgemaakte fout is dat ruiters naar buiten zakken. Dit is te zien op de foto. Andere ruiters gaan knijpen met de knieën, de schouders optrekken, de ellebogen strekken, de hakken geforceerd optrekken of hun adem inhouden. Dat laatste gebeurt vaak tijdens het doorzitten.” Ten slotte vertelt Claudia dat een onjuiste zit op alle niveaus voorkomt. “Op ieder niveau moet er gewerkt blijven worden aan de zit. Iedereen is namelijk in meer of mindere mate scheef en moet hier op geattendeerd worden. Anders kunnen er foutjes in de zit gaan sluipen. Het verschil hierin tussen een beginner en een Grand Prix ruiter is dat een Grand Prix ruiter vaak al weet waar zijn zwakheden liggen. Die trainen daar dan al extra op in bijvoorbeeld de sportschool.”

Tekst: Lydia Hagen voor CAP

Foto’s: Aileen Seifert Photography / Claudia Wolters (privébezit)

CES Valencia Tour afgelast wegens Rhinopneumonie

0
Jelmer Hoekstra - Quinoa des RiolletsOutdoor Gelderland 2015© DigiShots

De CES Velencia Tour is door een uitbraak van EHV-1 (ook bekend als Rhinopneumonie of het Rhinovirus) afgelast.

FEI blokkade

In overeenstemming met de FEI Veterinary Regulations, artikel 1029.7, worden alle paarden die sinds 1 februari 2021 aanwezig waren op de CES Valencia Tour geblokkeerd in de FEI databank en deze mogen niet deelnemen aan andere FEI evenementen. Zodra zij de nodige medische testen hebben ondergaan en negatief zijn bevonden én de nodige periode van quarantaine hebben ondergaan, wordt de blokkering opgeheven.

Transport

Ieder paard dat getransporteerd wordt met symptomen w.o. koorts is een mogelijke drager van het virus en kan het virus verspreiden onder de andere getransporteerde paarden. De EU wetgeving rond transport verbiedt ook het transport van zieke dieren, behalve als zij naar een medisch centrum voor dieren worden getransporteerd. Enkel paarden die geen symptomen vertonen mogen Valencia verlaten, mits er voor vertrek nog een controle van de temperatuur gebeurt.

Quarantaine

Momenteel zijn er in België reeds verschillende paarden vanuit Valencia aangekomen die op dit moment ziektesymptomen vertonen. Wij raden ten stelligste aan om alle paarden die vanuit Valencia teruggekomen zijn in strikte quarantaine te plaatsen voor drie weken, ongeacht of deze ziektetekenen vertonen of niet. Ook paarden die geen symptomen vertonen kunnen het virus meebrengen en verspreiden. Verder dienen bij enige verdenking of voor het opheffen van de quarantaine de nodige testen uitgevoerd worden om uit te sluiten dat deze paarden besmettelijk zijn. Het is ten sterkste aan te raden om de vaccinatie voor EHV in orde te brengen of een booster toe te dienen.

Onderzoek

Volgende stalen kunnen genomen worden voor onderzoek:

acuut stadium (replicatie ter hoogte van neus): PCR op neusswab
na enkele dagen ziekte of optreden van zenuwstoornissen (viremie): PCR op ongestold bloed

Opgelet! Een negatieve neusswab sluit een infectie niet uit, de replicatie ter hoogte van de neus kan sterk beperkt zijn in tijd. Om een zo zeker mogelijke diagnose te bekomen, dient eveneens een PCR uitgevoerd te worden op ongestold bloed bij een negatieve neusswab.

Bron: Paardenpunt Vlaanderen

Foto’s: privébezit

 

Bobbi van Olst: “Ik ben mijn eigen bedrijfje in gerold”

0
Bobbi van Olst vrijheidsdressuur

Een leeftijd van zeventien jaar en dan al een goed lopend bedrijf in de paarden. Voor velen is dat een droom die uitkomt, maar hoog gegrepen. Voor Bobbi van Olst is het de realiteit. Met al een ruim aantal klussen voor haar bedrijf en nog steeds lopende klussen is het voor Bobbi soms flink doorwerken. “Ik studeer op dit moment ook nog, dus ik ben bijna altijd bezig. Het voordeel is dat we nu alles voor school vanuit huis doen. Dat scheelt me erg veel reistijd en die kan ik nu in mijn bedrijf: ‘Equiperium’ steken. Ik help mensen op veel vlakken die er zelf met hun paard niet uitkomen. Van zadelmak maken tot grondwerk.”

Paardengek als zus

Toen Bobbi pas een jaar of vier oud was, had haar zus: Nikki van Olst, twee verzorg-Shetlanders waar ze regelmatig heen ging. “Ik ben toen al vaak mee gegaan en kwam zo al heel jong in contact met paarden. Nikki heeft daarna eigen paarden gehad en ook daar heb ik veel mee geholpen. Toen ik ongeveer elf jaar was, had ik een eigen pony genaamd Winnie. Daar ging ik dagelijks heen en ik heb met haar ook veel shows gegeven op evenementen als Equiday en Animal Event.”

Studie over dieren

“Ik ben op dit moment hard bezig voor mijn opleiding: bedrijfsleider dierverzorging. Volgens jaar is mijn laatste jaar en is mijn diploma in the pocket! Het is een opleiding die gericht is op meerdere diersoorten, maar mijn focus ligt hierbij echt wel bij de paarden. Daar heeft mijn hart altijd gelegen en het blijft mijn grootste passie.”

Bobbi van Olst wandelen

Begonnen met klusjes

“In 2017 heeft iemand mij benaderd die hulp nodig had met het inrijden haar paard. Ik had met mijn pony en de paarden van mijn zus al veel ervaring opgedaan en vond het leuk om andere daar mee te kunnen helpen. Zo is mijn bedrijfje ontstaan. Ik ben daarna meerdere klussen voor mensen gaan doen en heb uiteindelijk mijn website: equiperium.nl opgezet. Inmiddels heb ik daar al een best uitgebreid portfolio op staan en houd ik voor de lezers blogs bij. Hierin geef ik mijn insteek op bepaalde onderwerpen,” vertelt Bobbi trots.

Paard en eigenaar

Met veel verschillende ervaringen heeft Bobbi inmiddels duidelijk wat zij belangrijk vindt in het werken voor klanten en met paarden. “Allereerst vind ik dat het paard altijd paard moet kunnen blijven. Er gaat niets onder dwang en bij ieder paard pak ik het anders aan. Tegenwoordig zijn er zoveel technieken om met paarden te werken. Ik gebruik niet een vaste techniek, maar maak bij ieder paard een passende ‘cocktail’ om mee te werken. Ik zal bij iedere situatie dus ook de -naar mijn idee- best passende werkwijze toepassen,” vertelt Bobbi van Olst. “Naast het werk met de paarden werk ik ook veel met de eigenaren. Deze benaderen mij vaak met hun paarden een wens. Ik kijk hoe ik op een diervriendelijke manier het beste tot die wens kan komen. Ik neem de eigenaren altijd mee in dat proces. Ik help ze en laat ze zien hoe ik dat aanpak, zodat ze het verder kunnen oppakken als ze mij niet meer nodig hebben. Dat vind ik ook wel zo eerlijk naar het paard. Die zou er niets aan hebben als ik hem dingen aanleer en de eigenaar vervolgens niet weet wat hij ermee aan moet.”

Bobbi van Olst tinker en shet

Grote dromen

“Op dit moment heb ik een stukje land in de buurt waar ik paarden kan plaatsen en trainen. Al heb ik ook veel klanten waar ik aan huis werk. Mijn droom is om ooit een grotere locatie te hebben om paarden te kunnen stallen om te trainen. Idealiter heb ik een eigen paddock paradise met een binnenbak zodat ik altijd aan de slag kan. Daar zou ik dan ook eigen paarden willen houden die ik dan opleid en later naar hun ideale baasjes verkoop. Het lijkt me heerlijk om een eigen basislocatie te hebben en daar alles te kunnen doen wat ik wil,” vertelt Bobbi.

 

Tekst: Sophie van der Molen voor CAP Magazine. Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Margriet Romeijn: “Door Tattoo leer ik zoveel nieuwe dingen”

0
Margriet Romeijn en Tattoo

Ruim tien jaar geleden besloot Margriet Romeijn paardrijles te gaan geven aan de dorpskinderen uit de buurt. Dat doet ze nog steeds met veel plezier. Eerst kon ze gebruik maken van een pony, die van iemand anders was. Toen deze pony te oud was, ging Margriet op zoek naar een lespony. “Mijn dochter is via Marktplaats Tattoo tegen gekomen. In eerste instantie had ik helemaal niet zo veel met hem, maar dat is inmiddels wel anders. Ik ben gek op hem en zou hem nooit willen veranderen.”

Eigen stallen

“Toen mijn schoonouders overleden, kwam de boerderij waarin zij woonden leeg te staan. Mijn schoonzus en mijn man. namen de boerderij over. Zo zijn we hier terecht gekomen. Mijn schoonzus heeft niets met paarden, dus in goed overleg hebben we besloten dat de drie stallen voor ons zijn. Die staan inmiddels al een tijd vol. Ik vind het heerlijk om onze eigen paarden aan huis te hebben staan en er mee te kunnen werken wanneer we willen,” vertelt Margriet Romeijn enthousiast.

Derde aanwinst

“Lang geleden kocht ik mijn verzorgpaard over. Hij is nog steeds bij mij. Inmiddels heeft mijn dochter ook al geruime tijd een eigen paard die ze uitbrengt op springwedstrijden, inmiddels zelfs al in het M1. En daarnaast hebben we Tattoo erbij gekocht. Zoals gezegd had mijn dochter hem op Marktplaats gespot. “Hij zag er in de advertentie wel goed uit en we zijn toen gaan kijken. Eenmaal daar vond ik hem helemaal niet zo mooi,” vertelt Margriet lachend. “Tattoo was toen een jaar of vijf en werd daar ook gebruikt als lespony voor kinderen. In de bak was hij super lief met kinderen. Het is echt een allemansvriend. Zodoende hebben we hem toen toch gekocht.”

Margriet Romeijn Tattoo steigeren

Onstuimig en enthousiast

“Eenmaal bij ons hebben we best wel een klus gehad aan Tattoo. Met kinderen in de bak was het een droompony, maar als we andere dingen van hem vroegen kon hij zo onstuimig zijn. Als ik de bak in kwam terwijl hij daar vrij liep, kreeg hij zoveel energie en het woord zelfbeheersing verdween uit zijn woordenboek. Hij bedoelde het helemaal niet vervelend, maar er viel niet mee te werken. Ik ben toen rond gaan kijken wat voor mogelijkheden er nog meer waren om met hem te gaan doen. Al snel kwam ik terecht bij het grondwerk en het Natural Horsemanship. Hij gaf zelf al vaak aan dat hij aan de slag wilde. Gooide bijvoorbeeld wel eens een been naar voren en daar ging ik dan een commando aan koppelen,” legt Margriet uit.

Margriet Romeijn en Tattoo zwartwitMargriet Romeijn op Tattoo steigeren

Samen leren

“Ik had nog helemaal geen ervaring met zowel grondwerk als Natural Horsemanship. Tattoo eigenlijk ook niet. Samen zijn we wat dingen gaan uitproberen. Ik kijk veel dingen af van filmpjes van bekende Nederlandse en buitenlandse ruiters. Die proberen we dan samen uit. Tattoo vindt het allemaal prachtig. Hij kan zich steeds beter focussen en hij leert heel snel. Inmiddels hebben we zelfs een paar filmpjes gemaakt voor op YouTube (a little horsemanship deel 1-4). Ik ben er erg trots op dat we samen zo veel leren en er zo van genieten. Dat deel ik graag met anderen. Soms moet ik hem wel echt eerst even een rondje door de bak laten zodat hij wat energie kwijt kan. Het blijft een bommetje en hij is super impulsief. Vroeger kon bij bijvoorbeeld heel rustig de trailer oplopen en er dan achteruit weer af stuiven om er vervolgens vandoor te gaan. Dat kwam niet door angst of paniek, maar gewoon omdat hij dan in de trailer stond en bedacht dat hij weer wat anders wilde doen. Dat gaat nu echt wel een stuk beter, maar we houden hem altijd in de gaten. Hij kan soms echt dingen doen zonder erbij na te denken. Eerst vond ik het erg moeilijk om mee te werken. Tegenwoordig vind ik dat juist prachtig,” vertelt Margriet Romeijn. “Ik kan er echt van genieten dat hij zo vrij is. Terwijl hij met kleine kinderen juist super voorzichtig is, komt daarbuiten echt zijn karakter naar voren. Hij zal altijd met volle energie voor je aan de slag gaan. Soms vind ik het zelfs jammer dat ik ook nog lessen met hem geef en het niet gewoon helemaal mijn eigen paardje is. Al geven we tegenwoordig maar ongeveer twee keer in de week les. En de kinderen zijn minstens net zo gek op hem als ik. Ik zou ook niet willen stoppen met lesgeven, dus met drie volle stallen zal Tattoo echt nog even de kindjes blij moeten maken.”

 

Tekst: Sophie van der Molen voor CAP Magazine. Overname zonder bronvermelding én toestemming via redactie@capmagazine.eu is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit