Home Auteurs Posts van Christine Dijk

Christine Dijk

293 POSTS 0 REACTIES
Christine Dijk (1967) werkte jarenlang in de marketing/communicatie voordat ze ging schrijven over haar grote passie, paarden. Ze houdt de website van CAP bij en schrijft ook artikelen voor het magazine. Ze is een happy manegeruiter die af en toe ook een wedstrijdje meepakt.

Publiek klapt het hardst voor ‘bonte Fries’ Adiah HP *video*

0

Adiah HP is een opvallend paard in de Amerikaanse dressuurring. Niet alleen vanwege haar stoere verschijning en vosbonte kleur, maar ook door haar uitstraling en prestaties.

Met James Koford in het zadel won ze afgelopen weekend in Lexington voor de derde keer op rij de Open Amerikaanse Grand Prix kampioenschappen.

Aandacht publiek

“Het was zo genieten met haar”, reageerde de ruiter na afloop. “In de Kür doet ze er altijd een schepje bovenop; ze weet dat alle ogen van het publiek op haar gericht zijn. Het grootste applaus van de avond was voor haar! Het is een fantastische merrie!” De winnende finale Kür werd beloond met 75,11%.

Nico

Adiah HP is gefokt door Sherry Koella, die nog steeds de eigenaresse is. De met Kristin Wasemiller-Knutsin als tweede geëindigde Vashti is ook door haar gefokt. Beide stammen van de hengst Nico (vader de Friese hengst Tamme uit een moeder van de bonte KWPN-hengst Samber). “Nico heeft maar kort gedekt, omdat hij omkwam bij een brand, maar hij heeft zoveel Grand Prix-paarden gebracht! Het is een geweldig om te zien dat hij in korte tijd zoveel talentvolle paarden heeft gegeven”, aldus Koford.

Wasemiller-Knutsin en Vashti noteerden 72,36% in de Kür. De derde plaats was met 72,25% voor Michael Bragdell en Qredit Hilltop.

Bron: Chronofhorse

Foto: Istockphoto/virgonira

Trucker die dood Björn Van Bunder veroorzaakte: “In slaap gevallen”

0

Het is al ruim twee jaar geleden dat de paardenwereld in België en daarbuiten even stil stond: hippisch journalist, ruiter en fokker Björn Van Bunder liet het leven na een tragisch ongeval.

De 32-jarige Van Bunder kwam in augustus 2017 om het leven toen een vrachtwagen achter op hem klapte in een file. De rechtszaak tegen de chauffeur vond pas vorige week plaats. De beklaagde gaf daarin toe dat het ‘kan zijn dat hij in slaap gevallen is.’

Geen aandacht voor het verkeer

Het Openbaar Ministerie was streng voor de trucker en vroeg een zware straf. “Hij had geen enkele aandacht voor het verkeer”, aldus aanklager Bart De Boes. “Hij reed al een kilometer lang met een snelheid van 90 kilometer per uur waar slechts 70 was toegelaten en zijn cruise control was ingeschakeld. Met deze snelheid reed hij zonder te remmen in op zijn voorligger in de file.”

Vrachtwagen is moordwapen

Hij vervolgt: “Zijn vrachtwagen was een echt moordwapen. Alleen hij kan verantwoordelijk zijn voor dit ongeval. De werken waren correct aangegeven en de signalisatie werkte perfect.”

Zware straf

Naast de celstraf riskeert de beklaagde ook vijf jaar rijverbod en een geldboete van 8.000 euro en moet hij alle examens opnieuw doen.

Uitspraak op 6 december

Politierechter Peter D’Hondt doet op 6 december uitspraak.

Bron: hln.be

Foto: Istockphoto

Knikkers afgevuurd op merrie en veulen

0

In een weide in Tremelo in het Veldonkbos zijn een merrie en haar veulen via een katapult beschoten met glazen knikkers. De buurt denkt dat buurman B. erachter zit.

Eén paard heeft bulten op haar lijf. De eigenaar heeft donderdag en vrijdag meer dan twintig knikkers in de wei van de paarden gevonden. “Blijkbaar wil een bepaalde buurman deze paarden per se weg hebben. Toen ik hem vroeg of hij er mee te maken had, kwam hij dreigend op mij af.” Communiceren met de man lijkt onmogelijk.

Politie kan niks doen

Ook fietsers en wandelaars zouden lastiggevallen worden door B. en hij zou vaker voor gedoe zorgen, zoals beschadigen van autobanden en elektriciteitsdraden.

De politie is ingeschakeld, maar zij kan weinig ondernemen. De eigenaar: “Het is onbegrijpelijk dat hij hier iets tegen kan hebben. De paarden doen niemand kwaad. Maar hij wil hier de baas zijn.”

Lees meer op Het Laatste Nieuws.

Bron: HLN.be

Foto: Istockphoto/Floortje

“Ogen belangrijke stress-indicators bij paarden”

0

Een recent Canadees onderzoek toont aan dat paarden die hun ogen samenknijpen last hebben van stress.

“We weten al dat bij mensen het knipperen van de ogen verandert wanneer we onder druk staan,” licht professor Kartina Merkies van de University of Guelph toe. “Ons team wilde erachter komen of de snelheid van het knipperen ook bij paarden verandert naarmate ze meer stress hebben.”

Het tonen van stress

Veel paardeneigenaren zien wel aan hun paard wanneer hij opgewonden of uit zijn doen is. Maar goed getrainde paarden laten minder snel merken wanneer ze stress ervaren, stelt het onderzoeksteam. Hun onderzoek toonde aan dat paarden minder knipperden met hun ogen en hun bovenste ooglid meer samentrokken wanneer ze milde stress hadden.

Stressreactie onderdrukken

“Als we paarden trainen, leren we ze vooral om hun stressreacties te onderdrukken. We willen namelijk niet dat paarden wegspringen wanneer ze schrikken of nerveus zijn,” stelt professor Merkies. Het onderzoeksteam wilde een non-invasieve meting doen. Ze besloten zich op het oog van het paard te richten.

33 verschillende soorten paarden deden mee aan het onderzoek. Zij werden blootgesteld aan drie licht stressvolle situaties. In het eerste experiment werd er een bal voor het paard gegooid met als doel het paard te laten schrikken. Daarna werd het paard een paar minuten weggehaald bij zijn kudde. In de laatste situatie werd gewacht met voeren van het paard terwijl de andere paarden op stal al wel mochten eten.

Experimenten

Tijdens alle drie de experimenten filmden de onderzoekers de paarden. Aan de hand hiervan bekeken ze de bewegingen van de oren en ogen van de paarden, het schudden met het hoofd en de algemene rusteloosheid. Het experiment waarbij de paarden voer werd onthouden bleek het meest stressvol. De paarden hadden hierbij een verhoogde hartslag, ze waren rusteloos en schudden met hun hoofd.

De andere twee experimenten veroorzaakten weinig respons. De reden voor het gebrek aan respons kan zijn dat de paarden allemaal manegepaarden zijn. Zij waren het dus gewend om te schrikken en om weg te zijn van de kudde.

Samenknijpen in plaats van knipperen

Bij evaluatie van de videobeelden viel het de onderzoekers op dat de paarden minder knipperden met hun ogen, maar wel hun bovenste oogleden samenknepen. Gemiddeld gezien knipperen paarden maar vijf keer per minuut als ze gestrest zijn. Dit staat tegenover negen keer wanneer ze rustig zijn. Tijdens het onthouden van het voer steeg het aantal samenknijpingen van het ooglid van gemiddeld twee keer naar zes keer per minuut.

Beter begrijpen

Merkies geeft aan dat ze hoopt dat de resultaten van haar team paardeneigenaren helpt om de gemoedstoestand van hun paard te ‘lezen’. “Er is geen meting die ons alles gaat vertellen, maar dit is wel iets wat we kunnen toevoegen aan onze ‘toolbox’ die we kunnen gebruiken om onze paarden beter te leren begrijpen.”

Bron: Horsetalk

Foto: Digishots

Wie weet waar Vaduz, Balou en Dasha zijn?

0

In Rijkevorsel zijn drie pony’s uit een weide gestolen. De eigenaressen zijn op zoek naar hun dieren en hebben een beloning van 1.000 euro uitgeloofd voor de gouden tip.

Pensionado’s

De pony’s stonden van hun pensioen te genieten op een weide in Achtel. Een van de eigenaressen, Joy Prechter zegt tegen HLN.be: “Drie jaar geleden zochten we via een advertentie een weide voor mijn bruine pony Vaduz die niet meer bereden kan worden vanwege van een onherstelbare peesblessure.”

Ze kreeg een reactie van Anneke en haar man, die een weide hadden waar nog een andere pony stond. En zo verhuisde Vaduz naar België. Later kwamen er nog twee pony’s bij: Balou, de 23-jarige schimmel E-pony van Sandra Storteboom en Dasha, de 25-jarige bruine B-pony van Dorine van Zutphen.

Lege wei

Prechter merkte vorige week maandag dat haar pony weg was. Eerder had ze al een vreemd bericht ontvangen over haar Vaduz. Een handelaar uit de buurt contacteerde haar met de vraag wat voor een pony Vaduz is. Hij was bij Prechter terechtgekomen via het paspoort van de pony. Daarna werd ontdekt dat de pony’s van de weide waren verdwenen.

Blauwe paardenwagen

Anneke, de eigenaresse van de weide, is sinds kort gescheiden van haar man, en woont niet meer in het huis aan de weide. Haar ex verklaart dat hij gedwongen werd om de paspoorten af te geven aan een man die de pony’s ophaalde met een blauwe paardenwagen. Verder ontbreekt nog ieder spoor.

1.000 euro beloning

Het is niet duidelijk waarom de pony’s, die alledrie een blessure hadden en bejaard zijn, meegenomen werden. Het zou kunnen dat ze verkocht worden als rijpony, terwijl dat niet meer mag vanwege de blessures.

Joy, Dorine en Sandra loven een beloning van 1.000 euro uit aan diegene die hen met een gouden tip naar de verdwenen pony’s leidt. “Ik heb Vaduz elf jaar gehad. Ik ben ermee opgegroeid, dus dit is heel lastig voor mij. Vaak kwam ik nog op bezoek in België en toen was er nooit iets aan de hand.”

Bron: HLN.be (zie ook voor foto’s)

Foto: Istockphoto/rdonar (afgebeelde pony is niet een van de verdwenen pony’s)

Natural Horsemanship vanuit een rolstoel: “Mac heeft mijn leven gered”

0

Barbara Valkova uit Zutphen (NL) heeft een Tinker, Mac. Met hem doet ze aan natural horsemanship. Niks bijzonders, zou je zeggen. Toch wel: Barbara zit in een rolstoel.

Paardenliefhebber Barbara kocht haar Mac twaalf jaar geleden, als vierjarige. “Hij kende nog niks, ik heb hem zelf ‘kunstjes’ geleerd, zoals knielen, Spaanse pas, kusjes geven… en beleerd onder het zadel. We hadden een heel hechte band. Helaas werd ik in 2014 ernstig ziek, waardoor ik in een rolstoel belandde. Omdat ik dacht dat het het beste voor hem zou zijn – wat had Mac immers aan een half verlamd baasje? – verkocht ik hem.”

“Hij wist alles nog”

Ruim vier jaar lang zag Barbara haar Mac niet. “Het ging niet zo goed met hem toen hij ‘weg’ was; ik denk dat hij ongelukkig was. Met hulp van een sponsor die ook mijn speciaal aangepaste rolstoel (uit de VS) voor me had betaald, kon ik Mac terugkopen.” Het was net alsof de jaren wegvielen, Mac bood alles weer aan wat Barbara hem geleerd had. “Het was alsof hij niet weggeweest was, hij was niks vergeten.”

Bezighouden

Mac is een paard dat graag beziggehouden wordt, net als alle paarden, denkt Barbara. Ook denkwerk, zoals rekenen, heeft ze hem geleerd. “De band die ik met hem had is alleen maar sterker geworden. Hij heeft veel vertrouwen in mij, daarom kunnen we samen veel. Als ik een slechte dag heb, voelt hij dat aan.”

Neckrope

“Ik kan wel op Mac zitten”, vertelt Barbara, “Maar zonder hulp van een tillift opstappen gaat niet. Daarom heb ik Mac geleerd om te gaan liggen, zodat ik op zijn rug kan gaan zitten. ‘Rijden’ is een groot woord: ik zit op hem en hij loopt. Maar we genieten er beide van. Mijn doel is nu om hem alleen met een neckrope te kunnen sturen.”

Demonstraties

Onder de naam ‘Clickability’ plaatst Barbara video’s op haar Facebook, zodat volgers kunnen zien wat zij met Mac bereikt. Daarnaast geeft ze af en toe shows met haar Tinker: “Die waren niet commercieel ingestoken, maar om te laten zien wat er allemaal nog wél kan als je in een rolstoel zit. Je bent niet zielig!”

“Je kunt altijd iets”

Barbara wil, met name aan mensen in een vergelijkbare positie als die waarin zij verkeert, laten zien dat ‘omdenken’ mogelijk is. Elke situatie is anders, maar je kunt altijd íets! Mac is het paard dat mijn leven gered heeft, hij motiveerde mij om door te gaan. En dat doet hij nog steeds.”

Video van Barbara in haar speciale rolstoel met Mac.

Bron: CAP Magazine

Foto’s: Privébezit

Testevent: “Paarden passen zich prima aan aan omstandigheden in Tokio”

0

De FEI hield in augustus een test-event om de gevolgen van de omstandigheden tijdens de Olympische Spelen in Tokio 2020 na te bootsen. Het testevenement ‘Ready Steady Tokyo Test Event’ was in precies dezelfde periode als waarin volgend jar de Spelen plaatsvinden.

Dr David Marlin, de klimaatexpert van de FEI, had de leiding over het onderzoek, waarin in kaart gebracht werd wat de invloed van het klimaat in de Japanse stad op de paarden is.

Luchtvochtigheid en warmte

In het onderzoek zijn onder meer de gevolgen van de lange reis van de paarden naar Tokio, het tijdverschil en de hitte en luchtvochtigheid meegenomen. Van de paarden werden gegevens voor, tijdens en na het test-evenement verzameld. Daarbij lag de focus op hoe zij zich aanpasten aan het klimaat tijdens een cross country. Volgens de studie pasten de paarden zich in het algemeen zeer goed aan. Ze bleven in goede conditie gedurende de gehele wedstrijd.

Aan het testevenement deden voornamelijk Japanse combinaties mee. Maar ook de top eventingruiters Michael Jung, Andrew Hoy en William Fox-Pitt kwamen ervoor naar Japan.

Bijna maximale inspanning

De omstandigheden waren volgens de zogenaamde Wet Bulb Globe Thermometer (WBGT) regelmatig uitdagend, met temperatuurgemiddelden van 32-33°C. De verzamelde gegeven, zoals hartslag, bloedwaardes en temperatuur, lieten zien dat van de (goed getrainde) paarden bijna de maximale inspanning werd gevraagd.

Het rapport van de FEI benadrukt daarom de noodzaak om de omstandigheden optimaal te maken. Dat houdt in dat de organisatie onder meer rekening moet houden met de lengte van het crossparcours en het tijdstip van de wedstrijd. Hierover moet het Tokyo Organising Committee nog wel een knoop doorhakken.

Voorbereidingen

“De resultaten van dit onderzoek spelen een grote rol in de beslissingen die wij nemen ten behoeve van zowel de atleten als de paarden,” aldus FEI veterinair Göran Akerström. “De deelnemers en de nationale paardensportbonden krijgen de uitslagen van het onderzoek ook. Zij kunnen hier in de voorbereidingen op de Olympische Spelen rekening mee houden.”

In ieder geval zullen er voor de paarden stallen met airconditioning beschikbaar zijn. Bij beide hippische arena’s (Bajikoen en Sea Forest) kunnen de combinaties ’s morgens vroeg en ’s avonds laat trainen bij kunstlicht. Daarbij kunnen de ruiters met hun paarden constant verkoeling zoeken in speciale tenten en gebruikmaken van ventilatoren en mobiele koelingsruimtes.

De resultaten van Ready Steady Tokyo Test Event.

Foto: FEI / Yusuke Nakanishi

CSI Luik | Fantastische prestatie Andreas Vereecke *video*

0
springen

Tien combinaties belandden in de barrage van de 1.60m CSI4* Grote Prijs in Luik. De pas 22-jarige Andres Vereecke met Igor van de Wittemoere was daarin de grote namen de baas.

De Belg strijkt met deze overwinning 33.000 euro op. Als een van de eerste starters in de barrage zette Vereecke met de elfjarige Cooper vd Heffinck-zoon de te kloppen tijd neer. Ook de Amerikaanse topamazone Laura Kraut verbeterde de prestatie van Vereecke niet met haar Curious George.

Vier foutlozen in barrage

Gerfried Puck eindigde als derde met Bingo du Parc Hij bleef voor op landgenoot Christian Rhomberg met Cornetta 13. De Franse ruiter Max Thirouin was een fractie sneller dan Vereecke, maar hij liet een balk in het zand rollen. Een vijfde plek restte.

Jérome Guery zevende

Laatste ruiter aan de start, Jérome Guery, maakte het nog spannend met Quel Homme de Hus. Maar hij kwam door de finish in een iets minder snelle tijd, en bovendien ontstond er een fout op de laatste hindernis. Hij werd zevende, als tweede Belgische ruiter.

Uitslag CSI4* Grote Prijs Luik.

Foto: Shutterstock

Zangersheide: nóg meer kapitaal voor top springsport

0
Judy Ann Melchior - Levisto Z

België staat samen met Nederland en Duitsland aan de wereldtop als het gaat om het kweken en exporteren van toppaarden. Het gaat dan onder meer om de stoeterijen Euro Horse, Stephex, de stal Philippaerts en Zangersheide. Zangersheide traint en handelt niet alleen in top springpaarden, maar heeft haar eigen fokkerij en stamboek.

Grondlegger van Stoeterij Zangersheide is Léon Melchior. Hij bouwde zijn stoeterij in Lanaken uit tot een kennis- en praktijkcentrum dat een trendsetter is in de moderne springpaardenfokkerij. De Z-springpaarden staan aan de top van de wereld. Investeerders kunnen daarbij terugvallen op het genetische materiaal van de hengsten van de Z-lijn. Zangersheide staat ook in voor de verkoop van de paarden.

Kapitaal opgetrokken

Sinds Léon Melchior in 2015 overleed, wordt de stoeterij geleid door de 33-jarige dochter, Judy-Ann. De familie Melchior heeft het kapitaal van haar stoeterij Zangersheide opgetrokken met 15 miljoen euro. De kapitaalverhoging verloopt over de holdings Aladin en Aladin II. Die waren oorspronkelijk gevestigd in Curaçao, maar werden in augustus 2018 overgebracht naar Lanaken.

Aladin en Aladin II zijn een soort spaarpotje van de familie Melchior. Zo beschikte Aladin II in 2017 over een eigen vermogen van 135 miljoen euro. Met de huidige operatie wordt het kapitaal van Zangersheide opgetrokken van 25 naar 41 miljoen euro. De vennootschap draagt wel een overgedragen verlies mee van 8 miljoen euro.

Toppaarden én ruiters

België heeft naast sterke springpaarden, ook topruiters: Philippe Le Jeune werd in 2010 wereldkampioen met Vigo d’Arsouiiles. Ludo Philippaerts nam deel aan vier Spelen en geeft zijn knowhow door aan zijn zonen. Gregory Wathelet is al jaren een van de meest regelmatige ruiters. De jonge Jos Verlooy veroverde zilver op het afgelopen EK en de Belgische springploeg kreeg het goud omgehangen!

Blik op Tokio

Eigenaars van toppaarden moeten wel voldoende financiële reserve hebben om hun positie te behouden. De Olympische Spelen van 2020 in Japan zijn alvast een nieuw doel voor de sector. Een op de vier springpaarden die in 2016 meededen in de finale van de Olympische Spelen in Rio kwam uit een Belgische stal.

Bron: Derijkstebelgen.nl

Foto: Judy-Ann Melchior met haar toppaard Levisto Z in 2009 (archief DigiShots)

Waarom zou je warm lopen voor een koudbloed?

0

Natuurlijk is geen enkel paard perfect, maar ruiters en eigenaars van koudbloeden zien veel voordelen in hun paard. En wat zegt de term ‘koudbloed’ nu tegenwoordig nog eigenlijk? Sommige Friezen, Haflingers, Fjorden en Tinkers doen wat pit betreft niet onder voor hun warmbloedige collega’s!

Ik kies voor een koudbloed!

Hier volgen een aantal redenen waarom koudbloeden ‘zoveel beter’ zouden zijn dan warmbloeden.

  1. Geen tijd om te rijden vandaag? Het maakt niet uit want een koudbloed zal morgen nog steeds zo veilig en relaxed zijn als hij altijd is. Jij hebt medelijden met het meisje wier warmbloed op stalrust heeft gestaan en ben je blij dat je daar niet op hoeft!
  2. Stalrust is niet iets waar je ooit over hebt hoeven nadenken. Koudbloeden kunnen vaak wel tegen een stootje. Als ze een stap verkeerd zetten of op een steentje gaan staan, lopen ze niet zo snel kreupel en lopen gewoon door. ‘Op blote voeten’ is een optie, vanwege de vaak sterke hoeven van de koudbloed.
  3. Hij staat lekker stevig op z’n hoeven en denkt vaak ook goed na waar hij ze neerzet. Het is een paard dat gewoon óók een beetje op jou past!
  4. Je hoeft niet veel geld uit te geven aan dekens om hem warm te houden in de winter. De dikke huid en vacht isoleren prima.
  5. Een peuter, je moeder, grootmoeder kunnen allemaal erop rijden. Een echt veilige allrounder én superleuk voor buitenritten. Zet een beginner maar eens op een warmbloed en kijk wat er gebeurt als ze ‘foute’ aanwijzingen geven…
  6. Als je naar een wedstrijd gaat, hoef je geen extra tijd te nemen om hem gerust te stellen, hoofdstel aan te doen en in het zadel te klimmen. Geen wedstrijdstress!
  7. En die vaak onhandig smalle, hoge schoft van warmbloeden die een op maat gemaakt zadel verplichten? Haha!
  8. Een buitenrit met een groep is erg leuk. De koudbloed gaat als eerste of laatste want raakt niet in paniek als een ander paard (bijvoorbeeld een warmbloed met slechte remmen) voorbij galoppeert.
  9. Koudbloeden hebben geen gevoelige huid en houden wel van een goede poetsbeurt. Geen bijtgedrag, schoppen of zwaaiende staart!
  10. Moeilijke eter? Nee helemaal niet hoor én ook geen stress als het eten eens even moet wachten.
  11. Toegegeven, koudbloeden hebben wel eens de neiging om een ​​beetje brutaal te zijn ondanks die lieve charmante blik, maar als ze op een punt komen dat ze zichzelf kunnen bezeren, stoppen ze. Zo slim zijn ze dan ook weer!

Bron: Horse&Hound

Foto: Istockphoto/BiancaGrueneberg

Al 36 paarden overleden op ‘spookrenbaan’ Santa Anita

0

Deze maand werd bekend dat op de renbaan Santa Anita in California (USA) 34 volbloeds omkwamen in een periode van negen maanden. Afgelopen weekend kwamen daar nog eens twee paarden bij.

Euthanasie

Zaterdag werd een zesjarige merrie geëuthanaseerd, nadat ze geblesseerd ws geraakt aan beide voorbenen. Zondag wachtte een tweejarige (!) hetzelfde lot na een fractuur in de kogel van het rechter voorbeen.

‘Sterven niet zomaar’

Dierenactivisten, die de renbaan al ‘spookrenbaan’ noemen, eisen al een tijdje dat de races op Santa Anita worden afgelast. “Die paarden sterven niet zomaar”, aldus de activisten. Zij vinden dat er eerst grondiger onderzoek moet worden gedaan naar eventuele onvolkomenheden aan de (procedures van de) renbaan.

De races op Santa Anita worden overigens op ‘dirt’ (zand/gravel) gereden, zoals dat eigenlijk overal in de USA het geval is. Dit in tegenstelling tot de banen in bijvoorbeeld Groot-Brittannië, waar op gras geracet wordt.

Oudste renbaan

De Santa Anita renbaan in de staat Californië is de oudste renbaan van Amerika. Hij bestaat al sinds 1934. Het is niet voor het eerst dat de renbaan in opspraak is. In het voorjaar werden de races al een paar weken stilgelegd, nadat opvallend veel paarden waren overleden.

Experts die door de organisatie werden ingehuurd konden geen oorzaak vinden voor het hoge aantal sterfgevallen. Paarden stierven aan verwondingen tijdens de race of bij trainingen, maar ook aan hartaanvallen. Een aantal dieren overleed onder mysterieuze omstandigheden.

Bron: CNN

Foto: Istockphoto/Marienka

Babygeluk in huize Devos

0

Pieter Devos en zijn echtgenote Caroline Devos-Poels zijn opnieuw ouders geworden.

Het Belgische-Nederlands springduo trouwde in 2015. Twee jaar later kreeg het koppel hun eerste kind, dochter Lisa. Op 25 oktober werd zoontje Vic geboren.

Bron: Facebook Team Pieter Devos

Foto: DigiShots

“Wonden genezen écht sneller met honing”

0

Dierenartsen gebruiken wel vaker middeltjes met honing als heilzaam bestanddeel. Nieuw onderzoek bevestigt opnieuw de kracht van dit middel. Wonden die gehecht moesten worden en werden nabehandeld met honing, herstelden echt sneller.

Wondbehandeling lastig dingetje

Het voorkomen van infecties en het kapotgaan van hechtingen zijn de grootste uitdagingen bij de behandeling van wonden bij paarden. Daarnaast ligt ook resistentie voor middelen met antibiotica op de loer. Daarom kan het herstel van ernstige wonden een langdurig traject zijn.

Voorgaande studies werden in een testomgeving gedaan, maar voor dit nieuwe onderzoek hadden de onderzoekers de beschikking over ‘echte’ wonden, die de paarden op een ‘natuurlijke’ manier hadden opgelopen. Speciale medicinale (gesteriliseerde) honing bleek het herstelproces aanzienlijk te verbeteren.

Compleet herstel

De honing werd aangebracht op wonden voordat deze door een dierenarts werden gehecht. De kans op compleet herstel binnen twee weken, nog voordat de hechtingen werden verwijderd, was veel groter bij de paarden die behandeld werden met honing dan bij paarden waarbij deze behandeling niet werd toegepast.

Volgens Gal Kelmer van de Hebrew University of Jerusalem was de kans op infecties daarnaast veel kleiner. “De dierenartsen waren over het algemeen heel tevreden over het wondherstel bij gebruik van honing,” aldus Kelmer.

Diverse soorten wonden

Voor het onderzoek werden 127 paarden behandeld aan willekeurige open verwondingen, waarvan 69 met honing. Verder was de aanpak bij alle wonden, van 2 tot en met 37 centimeter en op verschillende delen van het paardenlichaam, hetzelfde als bij conventionele behandeling door de dierenarts.

Van de paarden waarbij geen honing werd gebruikt, herstelde 31 procent nog voordat de hechtingen werden verwijderd. Bij de paarden die wel werden behandeld met honing was dat aandeel de helft. “Beenwonden hebben een ander herstelproces dan wonden op het lichaam, maar omdat ze over beide groepen verdeeld waren, zijn de resultaten vergelijkbaar.”

Antibacterieel

Het goede herstel zou te danken zijn aan de antibacteriële eigenschappen van honing, zonder het risico op resistentie van de diverse soorten antibiotica. “Het gebruik van dit natuurlijke middel geniet dus absoluut de voorkeur.”

Bron: The Horse

Foto: Shutterstock

Knappe prestatie van Celine Schoonbroodt-de Azevedo in Helsinki

0

Celine Schoonbroodt-de Azevedo werd vanmiddag derde in de CSI5* Wereldbekerwedstrijd in Helsinki. Robert Whitaker was de winnaar met Catwalk IV.

De Brit Robert Whitaker was met Catwalk IV (v. Colman) de snelste foutloze combinatie in de barrage. Hij finishte in 38.13 seconden, ruim anderhalf seconde sneller dan de Spanjaard Sergio Alvarez Moya met Jet Run (v. Chacco Blue). Celine Schoonbroodt-De Azevedo sprong met haar merrie Cheppetta (v. Chepetto) naar een mooie derde klassering in 40.09 seconden.

Christian Kukuk kwam met Quintino (v. Quinton) als laatste in de ring in de barrage, waarin acht combinaties van start gingen. Hij speelde op safe, maar streek daarmee wel het vierde geld op, vóór Pius Schwizer met Cortney Cox (v. Calro). De Zwitser zette een heel goede tijd neer, maar zag een balk rollen en eindigde zodoende als snelste vierfouter.

Uitslag Wereldbeker Grand Prix Helsinki.

Foto: Stefano Grasso/LGCT

Enthousiasme na MenSport Masterclass *Tips van Glenn en Bram*

0

Zo’n 250 mensportliefhebbers – verreweg de meesten uit Nederland, maar ook een enkele menner uit België – waren afgelopen vrijdag getuige van de leerzame MenSport-Masterclass bij Manege Luxool in Nijkerk. Glenn Geerts, Bram Chardon en jurylid Jaap Boom hielden 2,5 uur lang de aandacht van het publiek vast. Vier menners verschenen in de baan, met elk hun specifieke, vaak herkenbare vraagstuk.

Zonder volledig te kunnen zijn, hier enkele tips van Glenn, Bram en Jaap die de deelnemers meekregen. In het algemeen valt op dat de drie heren veel aandacht besteden aan een correcte optoming en afstelling. Daar valt vaak al heel wat te winnen. Bij het vinden van het juiste bit bijvoorbeeld, merkt Glenn echter ook op dat knutselen met bitten niet zaligmakend is: “Het is niet het geweer dat gevaarlijk is, maar de hand die de trekker overhaalt.”

“Lussen leggen”

De vier Welsh-pony’s van Tetske Douma vormen een prachtig span en het geheel oogt blinkend en verzorgd. Toch is duidelijk dat het span meer een blok mag vormen en dat is inderdaad Tetske’s vraag aan Bram en Glenn. Als vierspanrijders kunnen zij haar vast helpen. De eerste tip is al meteen eentje die met de optoming te maken heeft: het voorspan staat te ver van het achterspan verwijderd, de strengen mogen een gaatje of zelfs twee korter.

Dan springt Bram achterop om aanwijzingen te geven. Tetske mag in plaats van één lange lus  tijdens een wending, de lus in drie keer nemen. Dat vereist meer handigheid, maar is op den duur veel effectiever. Ook een praktisch puntje: met de zweep die Tetske nu hanteert, kan ze haar voorpony’s niet bereiken.

 

“Focus op onafhankelijk reageren”

Huib Goetheer rijdt nog maar een half jaar met zijn tweespan KWPN’ers, waarvan het ene paard fanatieker is dan het andere. Hoe krijgt hij zijn paarden beide aan het werk, en hebben de menners tips om de aanleuning bij beide paarden netjes en stil te krijgen? Het is inderdaad opvallend dat Huibs rechterpaard onrustiger is, zowel in zijn lopen als in de aanleuning. Bram: “Probeer de oplossing niet te zoeken in het langzamer laten lopen van het onrustige paard, maar in het met meer impuls lopen en sneller reageren van het meer flegmatieke dier. Dat bereik je door dit paard meer in het enkelspan te rijden.”

Praktisch advies: een minder flexibele zweep zonder koord zorgt ervoor dat je alléén het paard raakt dat je wilt bereiken, en niet – per ongeluk – ook het paard dat de aansporing niet nodig heeft. Datzelfde geldt voor klikken met de tong. Niet doen, het zorgt er alleen maar voor dat het onrustige paard nóg onrustiger wordt.

 

“Niet tegelijk gas geven en remmen”

De twaalfjarige Joris Lauwers had zijn D-pony Casanova TG in de pauze losgereden, daarna was hij degene die de baan betrad. Het probleem van Joris is impuls en ontspanning krijgen bij zijn pony, met name in de vaardigheid. Glenn legt in het algemeen uit dat het belangrijk is om je paard afwisseling te bieden in het werk: longeren, rijden onder het zadel, dressuur, buiten rijden… Dan houdt hij er lol in.

Bij Joris merken de beide menners op dat de timing een aandachtspunt is: gas geven (met de zweep) en remmen in de hindernissen (voor een bocht) mag niet tegelijkertijd. Joris mag rustiger zijn met zijn handen, waardoor de pony meer vertrouwen krijgt: “In bijvoorbeeld een wending naar links is het niet een kwestie van links trekken, maar rechts geven.”

 

“Laat de controle los”

Marleen Bergamin komt helemaal van Texel om deel te nemen aan de clinic. Net als de pony van Joris (die uit Brabant komt) overnacht haar paard naast Manege Luxool. De uitdaging bij de Friese merrie La Vie is om haar wat makkelijker te kunnen sturen in de marathon en minder meters te maken. La Vie wordt namelijk graag wat te enthousiast.

Bram en Glenn merken meteen op dat de merrie kort in de hals wordt: “Probeer niet alleen te sluiten – dan komt ‘ie achter de loodlijn – maar de controle los te laten. Laat de leidsels maar eens helemaal lang. Eigenlijk is het zowel bij Joris als bij Marleen een kwestie van vertrouwen hebben in je paard: Joris moet erop durven vertrouwen dat zijn pony wel rechtdoor gaat, zodat hij niet hoeft te trekken, en Marleen moet erop vertrouwen dat ze los kan laten.”

 

“Serieus én af en toe een grap”

“Het was een fantastische avond”, aldus een toeschouwer. “Heel leuk, die interactie tussen de beide jonge wereldmenners, je merkt dat ze elkaar goed kennen. Dan is er ook tijd voor een grapje af en toe. Maar er werd serieus lesgegeven. Ik vond het super dat de één op de bok sprong en aanwijzingen gaf, die dan later met het publiek gedeeld werden. Ook goed om te horen hoe een jurylid een combinatie zou beoordelen als hij die in de ring zou krijgen. Ik denk dat we er allemaal wel iets van opgestoken hebben. Zeker voor herhaling vatbaar!”

 

“Zeker en vast erg tof”

Ook de clinicgevers zelf zijn enthousiast. “Het is toch altijd een beetje afwachten hoe ons verhaal overkomt”, aldus Bram. “Maar wij zagen vanuit de baan dat de mensen oprecht geïnteresseerd waren en aandachtig alles volgden. Dat merkte je ook aan de vele vragen die gesteld werden.” Glenn: “Het was de reis vanuit België helemaal waard, ik vond het zeker en vast erg tof om hier te zijn en hoop dat de deelnemers en het publiek er iets van opgestoken hebben.”

Foto’s: Remco Veurink